ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ Δ. ΛΥΡΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ.
Η πιο ακριβής τεχνική μπορεί να δώσει στα δημιουργήματά της μια μαγική αξία, όπως δεν μπορεί πια να κατέχει για μας ένας ζωγραφικός πίνακας. Όση και αν είναι η τεχνική τελειότητα του φωτογράφου και οι υπολογισμοί στη στάση του μοντέλου του, ο θεατής της φωτογραφίας νιώθει την ακατανίκητη ανάγκη να γυρεύει σε μια τέτοια εικόνα της μικρή σπίθα της σύμπτωσης, εδώ και τώρα, με την οποία η πραγματικότητα έχει κατά κάποιο τρόπο κάψει το χαρακτήρα της εικόνας ψάχνει να βρει την αφανή θέση, όπου έχει φωλιάσει το μέλλον μέσα στην πόζα του ενός λεπτού που έγινε μακρινό παρελθόν, και έχει φωλιάσει από την πρώτη στιγμή, ώστε εμείς τώρα, ρίχνοντας αναδρομικά τη ματιά μας, να το ανακαλύπτουμε.
