Tο Στεφάνι της Πρωτομαγιάς: Παράδοση και Ψυχοθεραπεία

         Το  στεφάνι της πρωτομαγιάς είναι παράδοση ,εξ αρχαιοτάτων χρόνων, αλλά και ψυχοθεραπευτικό μέσον. Προσφέρει χαρά, δρα αντικαταθλιπτικά, αλλάζοντας τη διάθεση,ασκεί τους οφθαλμούς αλλάζοντας ευχάριστα την εικόνα, χαρίζει χαμόγελα και θετική ενέργεια, γαληνεύει τη ψυχή και προσφέρει μία νότα αισιοδοξίας, σε δύσκολους καιρούς του βίου μας.

Ευτυχώς που και σήμερα, στην τεχνοκρατική εποχή που διανύουμε, με τις  επίπλαστες απολαύσεις ,σε τεχνητά, ψυχρά και απρόσωπα περιβάλλοντα ,η Ελλάδα συνεχίζει να διατηρεί τη  θεία της μορφή, τη χλωρίδα της , σε όλο της το μεγαλείο, σε απάτητα όρη και πανέμορφες κοιλάδες, σε ευλογημένους ποταμούς και χειμάρρους.

 Στην οδό Πανεπιστημίου, στην Αθήνα,   μειώθηκε η κυκλοφορία,    ο Δήμαρχος τη στόλισε με   λεβάντα, αγριολούλουδα και ό,τι παραπέμπει  σε  άγρια φυτά, με έναν κομψό τρόπο. Αυτή βέβαια είναι και η νέα τάση της μόδας. Τα αγριολούλουδα, αυτά που αποξηραίναμε μαζεύοντας στις σχολικές μας εκδρομές και στα κτήματά μας ,την εποχή του 1950 έως  1970, επέστρεψαν   διεθνώς , για να γαληνέψουν την ψυχή ,που καταπονείται μεταξύ πλαστικών, σιδήρου και πυριτίου, αφού είχαν μπει για τριάντα χρόνια στο περιθώριο, με πολλή έπαρση, ως κακότυχα, εμπρός στις ανέσεις της τεχνολογίας. Τα ψηλά κτίρια γέμισαν ανθισμένη λεβάντα, ακόμη και φραγκοσυκιές  έχω δει να κάνουν φραγκόσυκα, σε ταράτσες πολυκατοικιών στην Αθήνα.

Διαβάστε περισσότερα »

Η Λαμπρή Φορεσιά της Βαλύρας

            Είχα κάνει ένα διάλειμμα από τις επαγγελματικές μου εργασίες  , έραβα και απολάμβανα τη ραπτομηχανή των γιαγιάδων μας, μηχανή του 1900, που   κάνει γαζί καλύτερο από τις σύγχρονες   ηλεκτροκίνητες.  Ετοίμαζα άσπρα καλύμματα  ,  χωρίς ουσιαστικά να έχω συνειδητοποιήσει γιατί, έφτιαχνα  μαξιλαράκια και τραπεζομάντιλα με λαχούρια, σε ροζ, σιέλ και λεμονί αποχρώσεις,   σαν  τα ζωγραφιστά αβγά.   Εμείς τα γράφαμε αυγά και έτσι τα προφέραμε τότε, με ύψιλον και όχι με βήτα. Δεν είχα αντιληφθεί τους βαθύτερους λόγους ,γιατί διάλεξα για  το Πάσχα αυτά τα υφάσματα , πέραν του ότι είναι φωτεινά και ταιριάζουν με τα χρώματα της Πασχαλιάς. Τότε έλαβα ένα ηλεκτρονικό μήνυμα από τον συμμαθητή μου Γιώργο, που ήταν σημαιοφόρος το 1966-67, στο Δημοτικό Σχολείο της Βαλύρας, κι εγώ παραστάτης. Και τι δεν μου θύμισε!

Έγραψε ο Γιώργος : 

“ Η Άνοιξη είναι παντού, μας φωνάζει η ανθισμένη φύση με τα όμορφα λουλούδια, ας χαιρόμαστε όσο μπορούμε για να αντιστεκόμαστε στην πανδημία και να προετοιμαζόμαστε για τη μεγάλη γιορτή της Χριστιανοσύνης. Θυμάμαι στο χωριό μας που οι νοικοκυρές ασβέστωναν τις αυλές, τους τοίχους των σπιτιών ,όλους τους χώρους, το λευκό χρώμα κυριαρχούσε και ξεκούραζε τα μάτια και την ψυχή μας για να γιορτάσουμε το Πάσχα τόσο όμορφα, τόσο αγνά, τόσο λυτρωτικά.

Διαβάστε περισσότερα »