Γράγει ο:Θόδωρος Σταυριανόπουλος
Διευθυντής Λυκείου Μελιγαλά Περιφερειακός σύμβουλοςΔιεξάγονται συζητήσεις με θέμα την κατάργηση-συγχώνευση σχολικών μονάδων. Η συγκεκριμένη διαδικασία δεν πρέπει να γίνει με την απουσία των τοπικών κοινωνιών. Θα είναι λάθος του Υπουργείου Παιδείας, να αποφασίσει για τις τοπικές κοινωνίες, χωρίς να ερωτηθούν οι Aιρετοί εκπρόσωποί τους, χωρίς να ερωτηθούν οι Eκπαιδευτικοί, χωρίς να ερωτηθούν οι Σύλλογοι Γονέων. Σε κάθε διαδικασία κατάργησης-συγχώνευσης σχολικής μονάδας επιβάλλεται να υπάρχει η σύμφωνη γνώμη της τοπικής κοινωνίας. Το υφιστάμενο νομικό καθεστώς προβλέπει τη συμμετοχή της τοπικής κοινωνίας (Δημοτικές Επιτροπές Παιδείας, Νομαρχιακές Επιτροπές Παιδείας). Είναι γνωστό ότι με τη νέα διοικητική μεταρρύθμιση της χώρας που προβλέπει ο «Καλλικράτης», οι Νομαρχιακές Επιτροπές Παιδείας καταργήθηκαν από 01/01/2011.Οι αρμοδιότητες που είχαν οι Νομαρχιακές Επιτροπές Παιδείας είναι άγνωστο εάν θα περάσουν στην περιφερειακή αυτοδιοίκηση, αφού είναι γνωστό ότι εκκρεμούν προεδρικά διατάγματα και υπουργικές αποφάσεις, προκειμένου ο νέος νόμος για την αυτοδιοίκηση να καταστεί λειτουργικός. Η ασάφεια αυτή δίνει τη δυνατότητα στους Περιφερειακούς Διευθυντές και στους Διευθυντές Εκπαίδευσης να παρακάμψουν τις τοπικές κοινωνίες και να αποφασίσουν με κριτήρια που δεν είναι βέβαιο ότι προάγουν τις κοινωνίες.Αν θέλουμε να μιλάμε για αποκεντρωμένη διοίκηση τότε θα έπρεπε το Υπουργείο Παιδείας να έχει εκχωρήσει το δικαίωμα των καταργήσεων και συγχωνεύσεων των σχολικών μονάδων στις Περιφέρειες και στους Δήμους. Αυτοί έχουν καλύτερη χωροταξική άποψη και αυτοί γνωρίζουν καλύτερα που χρειάζονται διορθώσεις.Ιδρύσεις, συγχωνεύσεις και καταργήσεις σχολείων γίνονται συνεχώς, ανάλογα με την μεταβολή του μαθητικού δυναμικού σε μια περιοχή. Δείτε τι έχει γίνει τις τελευταίες δεκαετίες με τα Δημοτικά σχολεία.Όταν άνοιξε το θέμα των συγχωνεύσεων, πιθανότατα, το Υπουργείο Παιδείας είχε ως προτεραιότητα τη μείωση της δαπάνης λειτουργίας των σχολείων. Υπήρξαν σχεδιασμοί από Περιφερειακούς Διευθυντές για εκτεταμένες συγχωνεύσεις, ακόμη και σε περιπτώσεις που δεν εξυπηρετούνται ορατοί παιδαγωγικοί στόχοι.Πρέπει να ληφθεί υπόψη ότι τα τελευταία χρόνια πολλοί, με αδιαφανείς διαδικασίες και αναθέσεις, κερδοσκόπησαν με την μεταφορά των μαθητών πολλές φορές σε βάρος και της ασφάλειας των παιδιών. Με την κατάργηση σχολικών μονάδων και τη συνακόλουθη μαζική μεταφορά μαθητών όχι μόνο δε θα εξοικονομηθούν πόροι, αλλά αντίθετα υπάρχει κίνδυνος το δημόσιο να επιβαρυνθεί περαιτέρω και κάποιοι επιτήδειοι να θησαυρίσουν εκ νέου.Αντικειμενικά υπάρχουν περιπτώσεις, που πρέπει να συγχωνευθούν σχολεία μόνο για να υπάρξουν καλύτερα παιδαγωγικά αποτελέσματα για τους μαθητές.
Το Υπουργείο Παιδείας θέτει τώρα, με το κείμενο διαβούλευσης, κριτήρια συγχωνεύσεων (χιλιομετρική απόσταση ή χρόνος μετακίνησης μαθητών, Λυκειακές τάξεις, συστεγαζόμενα σχολεία κ.ά). Καμία συγχώνευση ή κατάργηση δεν πρέπει να γίνει, αν δεν εξυπηρετεί αποκλειστικά παιδαγωγικούς στόχους.Σε περιπτώσεις που υπάρξουν συγχωνεύσεις, αυτές θα πρέπει: α) να είναι πραγματικά τα παιδαγωγικά αποτελέσματα που αναμένονται για τους μαθητές με βελτίωση της ποιότητας της παρεχόμενης εκπαίδευσης, μέσα από την πολύπλευρη στήριξη των εκπαιδευτικών προκειμένου να ασκήσουν το εκπαιδευτικό τους έργο, β) ενίσχυση των μαθητών με προγράμματα αντισταθμιστικής εκπ/σης, γ) να υπάρχει η σύμφωνη γνώμη της τοπικής κοινωνίας, μετά από συζήτηση στα όργανα λαϊκής συμμετοχής που προβλέπει ο ν. 1566 δ) να έχουν ληφθεί υπόψη προβλήματα που αφορούν την ασφαλή μετακίνηση των μαθητών στους επαρχιακούς δρόμους, καθώς και την ταλαιπωρία των μαθητών που, αναπόφευκτα, θα επηρεάσει τη σχολική τους επίδοση, ε) ο αριθμός των μαθητών να μην ξεπερνά τους 20 μαθητές ανά τμήμα.Καμία συγχώνευση ή κατάργηση δεν πρέπει να γίνει, αν δεν δοθούν ανταλάγματα στην τοπική κοινωνία.Σε περιπτώσεις που υπάρξουν συγχωνεύσεις ο Δήμος να διεκδικήσει α) να αποχτήσει όλους τους τύπους Λυκείων και β) κάθε σχολείο να διαθέτει όλες τις υποδομές και προδιαγραφές που έχουν όλα τα σύγχρονα ευρωπαϊκά σχολεία . Κλείνοντας θα έλεγα ότι Γυμνάσιο με Λύκειο σε συσκευασία ενός παιδαγωγικά δεν είναι και το καλύτερο διότι η συστέγαση διαφορετικών ηλικιών έχει παρενέργειες στα παιδιά. Τα μικρότερα παρασύρονται και αντιγράφουν συνήθειες από τα μεγαλύτερα και συνήθως αντιγράφουν τις κακές συνήθειες. π.χ. κάπνισμα, κ.λ.π.Οι τοπικές κοινωνίες θα πρέπει απαλλαγμένες από τοπικισμούς να δουν το αύριο των παιδιών τους με παιδαγωγικούς όρους και όχι να ταμπουρωθούν πίσω από τη μεταφορά ή μη των μαθητών. Οι μαθητές απ’ τη Βαλύρα, το χωριό μου, μια ζωή μεταφέρονται και πάντα υπήρχαν καλοί μαθητές. Πρέπει κάποιοι να «ξεβολευτούν» από την ισχύουσα κατάσταση και να ευθυγραμμισθούν με τα καινούργια δεδομένα διεκδικώντας αντισταθμιστικά οφέλη για τα νέα σχολεία που θα προκύψουν.
