Οµιλία Δασκάλου για την 25η Μαρτίου

Αυτά τα λόγια απηύθυνα στους µαθητές µου, στο 2ο ΕΠΑΛ Αχαρνών για την επέτειο της 25ης Μαρτίου

Σκέφτηκα να σου µιλήσω για τον Καραϊσκάκη, Αλλά το µυαλό σου θα πάει στο γήπεδο.Σκέφτηκα να σου µιλήσω για το 21, Αλλά ο νους σου θα πάει στην Ορίτζιναλ.Συλλογίστηκα πολύ, για να καταλήξω αν αξίζει Να σε ταλαιπωρήσω για κάτι τόσο µακρινό, τόσο ξένο.Δύο αιώνες πίσω κάποια γεγονότα. Τι να λένε σε σένα; Σε εσένα που βιάζεσαι να φύγεις, Να πας για τσιγάρο, για καφέ ή για κάτι άλλο.

Θα σου µιλήσω λοιπόν προσωπικά.
Εγώ ο δάσκαλος που δούλεψα ένα χρόνο σε αυτό το σχολείο Και σε δεκαπέντε µέρες φεύγω για αλλού Σε εσένα που είσαι εδώ ένα, δύο, τρία Ή και περισσότερα χρόνια, Θα σου µιλήσω σταράτα Για να σου εκφράσω δυο σκέψεις µου.Οι µαθητές που συνάντησα µέσα στις τάξεις, Οι µαθητές που δίδαξα φέτος Στην συντριπτική τους πλειονότητα µε σεβάστηκαν, Αν και δεν ανταποκρίθηκαν στις απαιτήσεις του µαθήµατος.Πολλοί όµως από τους υπόλοιπους µαθητές. Δε µε σεβάστηκαν, µε προσέβαλαν κατ' επανάληψη. Με έργα, µε λόγια, µε ύβρεις,Δείχνοντας ένα χαρακτήρα και ένα ήθος Που µε σόκαρε, που µε έβαλε σε µελαγχολικές σκέψεις.Αυτό το φαινόµενο αποδεικνύει Πως κάτι σάπιο υπάρχει σε αυτό το σχολείο, Πως εκτός του γνωστικού ελλείµµατος Το συγκεκριµένο σχολείο χωλαίνει δραµατικά Και στο ηθικοπλαστικό του έργο, Στη διαµόρφωση δηλαδή των µαθητικών ψυχών και πνευµάτων. Και η ευθύνη για αυτήν την αποτυχία Είναι ευθύνη αποκλειστικά δική µας,Των δασκάλων σας και των γονιών σας.Δεν έχουµε κατορθώσει να σας δείξουµε Πως χωρίς αρχές η ζωή σας αύριο θα είναι µια κόλαση, Πως χωρίς όνειρα και στόχους θα χρειαστείτε υποκατάστατα, Θα καταφύγετε πιθανόν σε επιλογές που θα σας ξεφτιλίσουν, Θα σας κάνουν να σιχαίνεστε τον εαυτό σας, Θα σας γεµίσουν τη ζωή πλήξη και κούραση, Θα σας γεράσουν πρόωρα.Αν όµως θέλετε µια συµβουλή από ένα δάσκαλο, Σκεφτείτε το παράδειγµα του Μακρυγιάννη, Που έφτασε αγράµµατος µέχρι τα πενήντα σχεδόν, Για να καταλάβει τότε πως η µόρφωση, η καλλιέργεια Ήταν το όπλο που έλειπε από την προσωπική του θήκη. Και κάθισε µε πολλή δυσκολία και χωρίς δάσκαλο Και έµαθε πέντε κολλυβογράµµατα, Για να µας πει την ιστορία του βίου του, Το παραµύθι της επανάστασης των υπόδουλων Ρωµιών.Αυτό το παράδειγµα είναι για σένα το πιο κατάλληλο, Και µπορείς τριάντα χρόνια νωρίτερα από το στρατηγό Μακρυγιάννη Να ακολουθήσεις το δρόµο που εκείνος έδειξε, το µονοπάτι της καλλιέργειας, το δρόµο της παιδείας, Τη λεωφόρο της προσωπικής σου προκοπής. Δεν είστε σε τίποτε λιγότερο ικανοί από Τον µπάσταρδο γιο της καλογριάς, τον Γιώργη Καραϊσκάκη. Ήταν κι αυτός αθυρόστοµος σαν κι εσάς,Αλλά είχε αυτό που από τα αλβανικά µάθαµε σαν µπέσα, Ήταν πάνω απ´ όλα µπεσαλής.Αυτό θα 'θελα να έχετε κι εσείς. Υπευθυνότητα, µπέσα, τσίπα.Να αναλαµβάνετε τις ευθύνες σας,Να απεχθάνεστε την υποκρισία, να σιχαίνεστε το συµφέρον, Να µισείτε το ψέµα και την ευθυνοφβßία. Η αγάπη για τον τόπο του, η λατρεία για την πατρίδα του Ήταν αυτό που χαρακτήριζε τη ζωή του Νικήτα Σταµατελόπουλου, του Νικηταρά.Αγωνίστηκε στη διάρκεια της επανάστασης, Συνέßαλε στην απελευθέρωση της πατρίδας του Κι έπειτα φυλακίστηκε, Για να χαθεί σ' ένα στενοσόκακο του Πειραιά, Σχεδόν τυφλωµένος, πάµπτωχος και εγκαταλειµµένος από όλους, Δε ζήτησε τίποτε από την ελεύθερη Ελλάδα Κι όταν οι γύρω του τον παρακινούσαν να απαιτήσει Από την κυβέρνηση µια πλούσια σύνταξη, Απαντούσε πως η πατρίδα τον αµείβει πολύ καλά, Λέγοντας ψέµατα, για να µην προσβάλει την πατρίδα του.
Είναι δύσκολο, το κατανοώ, το παράδειγµα του Νικηταρά.Αλλά νοµίζω πως κι εσείς είστε ικανοί για τα δύσκολα, Μπορείτε να ακολουθήσετε το δρόµο της αξιοπρέπειας, Να προσπαθήσετε τίµια και µε αγωνιστικότητα Για εσάς και για το µέλλον της οικογένειας που Αύριο θα κάνετε.
Ξέρω, καταλαβαίνω, αντιλαµβάνοµαι
Πως σας προτείνω µια διαδροµή ζωής δύσκολη και απαιτητική, Όταν δίπλα σας κυριαρχεί ο εύκολος δρόµος των γονιών, των δασκάλων, των πολιτικών, της εποχής στην οποία µεγαλώνετε. Όµως κάθε εποχή ελπίζει στους νέους της, Περιµένει από αυτούς να σηκώσουν ψηλά Και µε επιτυχία τη σηµαία του αγώνα και να οδηγήσουν την πατρίδα τους, τον τόπο τους σε καλύτερες µέρες, σε πιο φωτεινές σελίδες.Κι όταν βλέπω την εποχή µας Να µαραζώνει χωµένη στην αλλοτρίωση, Να ξεψυχά από την τηλεοπτική ανία,Να µουχλιάζει από το κυνήγι της ευκολίας, Μόνο σε εσάς ελπίζω, Στην ειλικρινή σας διάθεση να αγωνιστείτε, να αντισταθείτε, να πολεµήσετε, να νικήσετε.
Μη µας απογοητεύσετε.
By: macedoniahellenicland.eu

«Συγχώνευση σχολείων»:Δεν μπορούμε να εκπονούμε σχέδια ΕΡΗΜΟΠΟΙΗΣΗΣ των χωριών μας

Προς: 1. κ. Πρόεδρο Περιφερειακού Συμβουλίου
2. κ. Περιφερειάρχη Πελοποννήσου
3. Μέλη Περιφερειακού Συμβουλίου Πελοποννήσου

Κύριε Πρόεδρε,
Εδώ και αρκετό καιρό, είμαστε προ των πυλών τετελεσμένων μεθοδεύσεων, της ηγεσίας του Υπουργείου Παιδείας, οι οποίες αφορούν υποβαθμίσεις, συγχωνεύσεις ακόμα και καταργήσεις σχολικών συγκροτημάτων στην περιφέρεια Πελοποννήσου. Ενδεικτικά και όχι περιοριστικά, αναφέρουμε πως στους Νομούς Αρκαδίας, Μεσσηνίας και Λακωνίας , τελικά έγιναν πραγματικότητα και επιβεβαιώθηκαν με το χειρότερο τρόπο οι φόβοι μας. Η κυβέρνηση παρερμηνεύοντας τον Καλλικράτη προχωρά σε μια πρωτοφανή υποβάθμιση, τόσο της Πρωτοβάθμιας όσο και Δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης . Και αυτό ερήμην των τοπικών κοινωνιών, της εκπαιδευτικής κοινότητας, αλλά και της τοπικής αυτοδιοίκησης, πέρα και πάνω από κάθε κοινή λογική. Και ενδεικτικά σας αναφέρω׃
Στην Αρκαδία το Υπουργείο Παιδείας ανακοίνωσε για τα Γυμνάσια πως :
• Συγχωνεύονται το Γυμνάσιο Νεστάνης και το 2ο Γυμνάσιο Τρίπολης. Το όνομα του σχολείου που θα προκύψει από τη συγχώνευση, είναι 2ο Γυμνάσιο Τρίπολης
• Συγχωνεύονται το Γυμνάσιο Βλαχοκερασιάς και το Γυμνάσιο Τεγέας. Το όνομα του σχολείου που θα προκύψει από τη συγχώνευση, είναι Γυμνάσιο Τεγέας.
• Συγχωνεύονται τα Γυμνάσια Λαγκαδίων και Δημητσάνας με το Γυμνάσιο Βυτίνας. Το όνομα του σχολείου που θα προκύψει από τη συγχώνευση, είναι Γυμνάσιο Βυτίνας.
Για τα Δημοτικά tα στοιχεία το Υπουργείου Παιδείας προβλέπει:
• Το Δημοτικό Σχολείο Κοσμά υποβιβάζεται από 2/θέσιο και μονοθέσιο.
• Καταργείται το Δημοτικό Σχολείο Αγίου Σώστη.
• Καταργείται το Νηπιαγωγείο Δάρα.
• Συγχωνεύονται το 1/θ ΔΣ Πάπαρη και το 5ο (12/θ) ΔΣ Τρίπολης.
• Συγχωνεύονται το 3/θ ΔΣ Αγιωργητίκων και το 6ο (6/θ) ΔΣ Τρίπολης.
• Συγχωνεύονται το 1/θ ΔΣ Αρτεμισίου και το 1/θ ΔΣ Λουκά με το 3/θ ΔΣ Νεστάνης .
• Το 1/θ ΔΣ Δάρα συγχωνεύεται με το 6/θ ΔΣ Λεβιδίου.
• Το 1/θ ΔΣ Βουρβούρων συγχωνεύεται με το 2/θ ΔΣ Βλαχοκερασιάς.
• Το 2/θ ΔΣ Λεονταρίου συγχωνεύεται με το 2ο 8/θ ΔΣ Μεγαλόπολης.
• Το 1/θ ΔΣ Περδικονερίου συγχωνεύεται με το 6/θ ΔΣ Τροπαίων.
• Tο 1/θ ΔΣ Δάφνης συγχωνεύεται με το 2/θ ΔΣ Νεοχωρίου.
• Το 3/θ ΔΣ Δολιανών συγχωνεύεται με το 3/θ ΔΣ Μελιγούς.
• Το 1/θ ΔΣ Πηγαδίου συγχωνεύεται με το 1/θ ΔΣ Πελετών.
• Το 2/θ ΔΣ Πουλίθρων συγχωνεύεται με το 12/θ ΔΣ Λεωνιδίου.
Στον Νομό Μεσσηνίας, είχαμε׃
Υποβιβασμός Δημοτικού Σχολείου:
• Από 5ο 8/Θ Δ.ΣΧ. ΚΑΛΑΜΑΤΑΣ σε 5ο 6/Θ Δ.ΣΧ. ΚΑΛΑΜΑΤΑΣ
Συγχωνεύσεις Δημοτικών Σχολείων:
• 17ο 6/Θ ΔΗΜ ΚΑΛΑΜΑΤΑΣ+ 9/Θ 12ο ΔΗΜ ΚΑΛΑΜΑΤΑΣ σε 12ο 12/Θ ΔΗΜ ΚΑΛΑΜΑΤΑΣ
• 6/Θ 3ο ΔΗΜ ΓΑΡΓΑΛΙΑΝΩΝ+6/Θ 2ο ΔΗΜ ΓΑΡΓΑΛΙΑΝΩΝ + 2/Θ ΔΗΜ ΜΑΡΑΘΟΠΟΛΗΣ σε 2ο 12/Θ ΔΗΜ ΓΑΡΓΑΛΙΑΝΩΝ
• 4ο 6/Θ ΔΗΜ ΜΕΣΣΗΝΗΣ+ 2ο 7/Θ ΔΗΜ ΜΕΣΣΗΝΗΣ σε 2ο 12/Θ ΔΗΜ ΜΕΣΣΗΝΗΣ
• 2/Θ ΔΗΜ ΠΡΟΑΣΤΙΟΥ+ 1ο 12/Θ ΔΗΜ ΔΥΤΙΚΗΣ ΜΑΝΗΣ σε12/Θ 1ο ΔΗΜ ΔΥΤΙΚΗΣ ΜΑΝΗΣ
• 2/Θ ΔΗΜ ΣΤ. ΚΑΛΟΥ ΝΕΡΟΥ+1ο 12/Θ ΔΗΜ ΚΥΠΑΡΙΣΣΙΑΣ σε12/Θ 1ο ΔΗΜ ΚΥΠΑΡΙΣΣΙΑΣ
• 2/Θ ΔΗΜ ΨΑΡΙΟΥ+6/Θ ΔΗΜ ΔΩΡΙΟΥ σε 6/Θ ΔΗΜ ΔΩΡΙΟΥ
• 1/Θ ΔΗΜ ΑΒΡΑΜΙΟΥ+3ο 12/Θ ΔΗΜ ΜΕΣΣΗΝΗΣ σε 12/Θ 3ο ΔΗΜ ΜΕΣΣΗΝΗΣ
• 1/Θ ΔΗΜ ΚΑΡΤΕΡΟΛΙΟΥ+1ο 7/Θ ΔΗΜ ΜΕΣΣΗΝΗΣ σε 7/Θ 1ο ΔΗΜ ΜΕΣΣΗΝΗΣ
• 1/Θ ΔΗΜ ΚΑΤΩ ΑΜΦΕΙΑΣ+7/Θ ΔΗΜ ΘΟΥΡΙΑΣ σε 7/Θ ΔΗΜ ΘΟΥΡΙΑΣ
• 1/Θ ΔΗΜ ΚΟΡΥΦΑΣΙΟΥ+1ο 9/Θ ΔΗΜ ΠΥΛΟΥ σε 6/Θ 1ο ΔΗΜ ΠΥΛΟΥ
• 1/Θ ΔΗΜ ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΗΣ+2ο 6/Θ ΔΗΜ ΧΩΡΑΣ σε 6/Θ 2ο ΔΗΜ ΧΩΡΑΣ
• 1/Θ ΔΗΜ ΝΕΑΣ ΚΟΡΩΝΗΣ+4/Θ ΔΗΜ ΛΟΓΓΑΣ σε 4/Θ ΔΗΜ ΛΟΓΓΑΣ
• 1/Θ ΔΗΜ ΣΟΥΛΗΝΑΡΙΟΥ+2/Θ ΔΗΜ ΣΤΕΝΩΣΙΑΣ+4/Θ ΔΗΜ ΧΑΝΔΡΙΝΟΥ σε 5/Θ ΔΗΜ ΧΑΝΔΡΙΝΟΥ
• 1/Θ ΔΗΜ ΧΡΥΣΟΚΕΛΛΑΡΙΑΣ+6/Θ ΔΗΜ ΧΑΡΑΚΟΠΙΟΥ σε 6/Θ ΔΗΜ ΧΑΡΑΚΟΠΙΟΥ
Συγχωνεύσεις Νηπιαγωγείων:
• 1/Θ ΝΗΠ ΑΒΡΑΜΙΟΥ+2/Θ 2ο ΝΗΠ ΜΕΣΣΗΝΗΣ σε 2ο 2/Θ ΝΗΠ ΜΕΣΣΗΝΗΣ
• 1/Θ ΝΗΠ ΚΑΤΩ ΑΜΦΕΙΑΣ+1/Θ ΝΗΠ ΘΟΥΡΙΑΣ σε 1/Θ ΝΗΠ ΘΟΥΡΙΑΣ
• 1/Θ ΝΗΠ ΣΤΕΝΩΣΙΑΣ+1/Θ ΝΗΠ ΧΑΝΔΡΙΝΟΥ+1/Θ ΝΗΠ ΧΑΤΖΗ +1/Θ ΝΗΠ. ΣΟΥΛΗΝΑΡΙΟΥ σε 2/Θ ΝΗΠ ΣΟΥΛΗΝΑΡΙΟΥ
Καταργήσεις Νηπιαγωγείων:
• 1/Θ ΝΗΠ ΠΡΟΑΣΤΙΟΥ
• 1/Θ ΝΗΠ ΑΡΙΣΤΟΜΕΝΗΣ
• 1/Θ ΝΗΠ ΚΑΤΩ ΑΜΦΕΙΑΣ
Συγχωνεύσεις Σχολικών Μονάδων Δ.Ε.:
• ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΜΕΡΟΠΗΣ +ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΜΕΛΙΓΑΛΑ σε ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΜΕΛΙΓΑΛΑ
• ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΚΟΠΑΝΑΚΙΟΥ+ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΚΥΠΑΡΙΣΣΙΑΣ σε ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΚΥΠΑΡΙΣΣΙΑΣ
• ΛΥΚΕΙΑΚΕΣ ΤΑΞΕΙΣ ΛΟΓΓΑΣ+ΓΕΝΙΚΟ ΛΥΚΕΙΟ ΠΕΤΑΛΙΔΙΟΥ σε ΓΕΝΙΚΟ ΛΥΚΕΙΟ ΠΕΤΑΛΙΔΙΟΥ
• ΓΕΝΙΚΟ ΛΥΚΕΙΟ ΔΙΑΒΟΛΙΤΣΙΟΥ +ΓΕΝΙΚΟ ΛΥΚΕΙΟ ΜΕΛΙΓΑΛΑ σε ΓΕΝΙΚΟ ΛΥΚΕΙΟ ΜΕΛΙΓΑΛΑ
• 2ο ΓΕΝΙΚΟ ΛΥΚΕΙΟ ΜΕΣΣΗΝΗΣ+1ο ΓΕΝΙΚΟ ΛΥΚΕΙΟ ΜΕΣΣΗΝΗΣ σε 1ο ΓΕΝΙΚΟ ΛΥΚΕΙΟ ΜΕΣΣΗΝΗΣ
Πρόκειται για μία απόφαση που θέτει σε πρωτοφανή κίνδυνο τόσο την βιωσιμότητα των χωριών της Αρκαδίας αλλά και της υπόλοιπης Περιφέρειας Πελοποννήσου, όσο και την οικονομική εξυγίανση της, που με τόσες θυσίες έχει επωμιστεί ο ελληνικός λαός. Είναι ενδεικτικό, ότι τουλάχιστον οι τρείς από τους πέντε δήμους του νόμού Αρκαδίας, έχουν ήδη εκδώσει σχετικά ψηφίσματα (Δήμος Μεγαλόπολης ,για Καρύταινα κ Λεοντάρι , Δήμος Γορτυνίας , για Δημητσάνα ,Λαγκάδια κλπ ,καθώς και ο Δήμος Β. Κυνουρίας ), είναι απαράδεκτο-όπως π.χ. στα Δολιανά-, να υπάρχουν μαθητές που θα διανύουν μέχρι και 50 χιλ. την ημέρα για να «βρεθούν» στο νέο τους σχολείο!!!
Το ίδιο συμβαίνει, στην περιφερειακή ενότητα Μεσσηνίας με αντίστοιχες αντιδράσεις, ιδιαίτερα στην περιοχή της Τριφυλλίας- Κοπανάκι, Διαβολίτσι, Μερόπη κλπ-, στην περιφερειακή ενότητα Λακωνίας , ιδιαίτερα στον Δήμο Ευρώτα, στην περιφερειακή ενότητα Αργολίδας, αλλά και στη περιφερειακή ενότητα Κορινθίας όπου έχουν εκδοθεί αντίστοιχα ψηφίσματα, ή συνεδριάζουν εκτάκτως τα Δημοτικά Συμβούλια, ενώ ανάστατοι είναι οι σύλλογοι γονέων και κηδεμόνων!
Και αυτό γιατί η πραγματικότητα που βιώνουν οι πολίτες είναι πολύ τελείως διαφορετική, από αυτή που έχει στο μυαλό της το Υπουργείο Παιδείας.
Με πρόσφατο πόρισμα του το Ινστιτούτο Μεταφορών κατέδειξε την κατασπατάληση Δημοσίου χρήματος από τις μεταφορές μαθητών καθώς πολλές φορές επταπλασιάζεται το κόστος σε σχέση με το προβλεπόμενο του Νόμου.
Είναι δε, απορίας άξιο, πόσα έξοδα επιπλέον θα επιβαρυνθούν οι Δήμοι που ουσιαστικά αυτοί επωμίζονται την μεταφορά των μαθητών, ιδιαίτερα, την στιγμή που δεν υπάρχουν οι κατάλληλοι πόροι.
Πόση επιπλέον ταλαιπωρία θα επωμιστούν μαθητές, ακόμα και Δημοτικού , όταν ο μέσος χρόνος που προβλέπει το Νομοσχέδιο για την μεταφορά τους είναι από 30- 45 λεπτά και φυσικά αυτός ο χρόνος θα αυξάνεται- σε μέρη ορεινά και με βαρύ χειμώνα όπως είναι πολλά της Αρκαδίας ;
Ποια παιδαγωγικά κριτήρια τηρούνται όταν ο ΟΣΚ σε έκθεση του τονίζει, πως υπάρχουν ήδη 1138 προκατασκευασμένες αίθουσες και τώρα υπερσυγκεντρώνονται επιπλέον μαθητές σε μη λειτουργικά σχολεία;
Και με ποιο τρόπο θα θωρακίσουμε την ελληνική ύπαιθρο όταν με Νόμους οδηγούμε την νέα γενιά , το μέλλον της ελληνικής υπαίθρου, προς την αστυφιλία και την εγκατάλειψη του τόπου που γεννήθηκαν και μεγάλωσαν ;
Τα ερωτήματα δεν είναι ρητορικά αλλά επιζητούν απαντήσεις, καθώς φαίνεται πως για το Υπουργείο, ήταν τελικά πιο εύκολο αντί να εξυγιαίνουν το σύστημα μεταφοράς των μαθητών και να εξορθολογήσουν την ανάπτυξη των σχολικών μονάδων, εξετάζοντας την ιδιαιτερότητα κάθε περιοχής, με την ευκαιρία και της μεταφοράς αρμοδιοτήτων στους Δήμους, να κόψουν «κεφάλια», κατά το γνωστό «πονάει κεφάλι, κόβει κεφάλι»!!
Είναι σαφές πως η περιφερειακή ανάπτυξη με τέτοιου είδους νομοσχέδια μπαίνει στο περιθώριο και ο ήδη βεβαρημένος οικογενειακός προϋπολογισμός θα επιβαρυνθεί ακόμα περισσότερο.
Είναι ακόμα σαφές πως το νομοσχέδιο αποτελεί την ταφόπλακα για την εκπαίδευση στο τόπο μας και θα έχει πολλαπλές και αρνητικές επιπτώσεις. Είναι απαραίτητο, με κάθε τρόπο να θωρακίσουμε, τόσο την εκπαίδευση των παιδιών μας , τα χωριά μας να μην ερημώσουν, όσο και το αυτονόητο δικαίωμα του πολίτη να λαμβάνει τις υπηρεσίες αυτές, από το κράτος, στον τόπο διαμονής του .
Όταν ευαγγελιζόμαστε την νέα αναπτυξιακή προοπτική της ελληνικής περιφέρειας , με το πρόγραμμα «ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗΣ», δεν μπορούμε να εκπονούμε σχέδια ΕΡΗΜΟΠΟΙΗΣΗΣ των χωριών μας, μέσα από κλειστά γραφεία, που δεν έχουν καμία σχέση με την πραγματικότητα που ζουν οι κάτοικοι μιας περιοχής.
Είναι σαφές ότι το Περιφερικό μας Συμβούλιο ως, ο θεσμοθετημένος εκφραστής, της βούλησης των πολιτών της Πελοποννήσου ,πρέπει να έχει θέση ,άποψη και να παρεμβαίνει, προς την κεντρική διοίκηση , εκφράζοντας την φωνή του εντολοδόχου πολίτη. Πιστεύω ότι όλοι μας συμφωνούμε, σ’ αυτή τον τρόπο λειτουργίας .
Είναι σαφέστατο , ότι το μείζον θέμα της εκπαίδευσης δεν μπορεί να αποτελεί πεδίο αντιπαράθεσης, ούτε εύκολης αριθμολαγνίας, αλλά εποικοδομητικής συνεννόησης όλων των υπεύθυνων φορέων του τόπου μας.
Κύριε Πρόεδρε,
με την παρούσα επιστολής μου παρακαλώ όπως׃
1. Να φέρετε το θέμα προς συζήτηση στην συνεδρίαση του Περιφερειακού Συμβουλίου της 22/03/11, ως επείγον και «ΕΚΤΟΣ ΗΜΗΡΕΣΙΑΣ ΔΙΑΤΑΞΗΣ»
2. Να μας γνωστοποιήσετε εάν υπάρχει σχετική αλληλογραφία της Περιφέρειας και των υπηρεσιών της με το αρμόδιο Υπουργείο, τις υπηρεσίες του και να μας γνωστοποιηθούν σχετικός.
3. Να μας ενημερώσει ο κ Περιφερειάρχης εάν συμφωνεί με τις ενέργειες του αρμόδιου Υπουργείου και εάν όχι ,παρακαλούμε να μας ενημερώσει για τις τυχόν ενέργειες που σχεδιάζει να υλοποιήσει.
4.Να υπάρξει σχετική ΑΠΟΦΑΣΗ- ΨΗΦΙΣΜΑ, του Π.Σ. , συμπόρευσης με τους φορείς του Α’ Βαθμού Τοπικής Αυτοδιοίκησης και της εκπαιδευτικής κοινότητας τ’ οποίο και να αποσταλεί αρμοδίως.
Ο ΕΡΩΤΩΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΟΣ ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ
ΠΑΝ. Γ. ΒΑΛΑΣΟΠΟΥΛΟΣ
ΠΕΡ. ΕΝΟΤΗΤΑ ΑΡΚΑΔΙΑΣ

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΜΟΡΦΩΣΗ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΟΓΛΩΣΣΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΣΤΗΝ ΟΜΟΓΕΝΕΙΑ

ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΑΠΟΔΗΜΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ (ΣΑΕ)
WORLD COUNCIL OF HELLENES ABROAD (SAE)
Της: ΔΡ. ΟΛΓΑ ΣΑΡΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ, ΓΡΑΜΜΑΤΕΩΣ ΣΑΕ
Κομβικό σημείο για την διατήρηση της Ομογένειας είναι η διατήρηση της εθνικής μας ταυτότητας, η οποία συνεπάγεται την σωστή εκμάθηση της Ελληνικής γλώσσας και ιστορίας, μια διαδικασία που ξεκινά με τα πρώτα ακούσματα στο σπίτι και ολοκληρώνεται με την διδασκαλία της στο προσφερόμενο εκπαιδευτικό σύστημα.

Η αναδιάρθρωση της εκπαιδευτικής πολιτικής σε ότι αφορά τα σχολεία της Ομογένειας είναι πρωτίστως ευθύνη της Ελληνικής Πολιτείας, συνεπικουρούμενη και σε αγαστή συνεργασία με τον Ελληνισμό σε κάθε περιοχή του κόσμου, γνώστη των ιδιαίτερων συνθηκών λειτουργίας των σχολείων, αλλά και των ιδιαιτεροτήτων του κοινωνικού και πολιτισμικού πλαισίου μέσα στο οποίο αυτά λειτουργούν.

Βάση των αναγκών που έχουν καταγραφεί, το ζητούμενο είναι η αναβάθμιση της λειτουργίας των σχολικών μονάδων. Είναι πλέον καιρός τα σχολεία μας να γίνουν παράδειγμα προς μίμηση. Και για το ζήτημα αυτό πρέπει να υπάρξει σωστή συνεργασία μεταξύ της Ελληνικής Πολιτείας και της Ομογένειας.
Με αυτό ως δεδομένο, σας παραθέτω τις προτάσεις μου σε ότι αφορά την Ελληνόγλωσση Εκπαίδευση.

-Αναβάθμιση του περιεχομένου σπουδών για τα ελληνικά σχολεία του εξωτερικού, λαμβάνοντας υπόψη τις ανάγκες της νέας γενιάς, ώστε να την προσελκύσουμε.

-Σοβαρή αξιολόγηση και χρηστή διαχείριση των κονδυλίων που διατίθενται για την εκπαίδευση σε ετήσια βάση.

-Εφαρμογή νέου καθεστώτος στις αποσπάσεις εκπαιδευτικών με βάσει τις πραγματικές ανάγκες της Ομογένειας και των σχολικών μονάδων.

-Προώθηση του μοντέλου των δίγλωσσων σχολείων και στήριξη πρωτοβουλιών που έχουν αποδειχθεί επιτυχημένα εκπαιδευτικά μοντέλα, όπως είναι τα σχολεία charter στις ΗΠΑ.

-Στήριξη των ήδη υπαρχόντων σχολικών υποδομών, όπως είναι τα ελληνικά σχολεία που εποπτεύει η Ορθόδοξη Εκκλησία σε ΗΠΑ, Καναδά και Αυστραλία. Τα σχολεία αυτά καλύπτουν τις εκπαιδευτικές ανάγκες κοινοτήτων σε απομακρυσμένες γεωγραφικά περιοχές σε ολόκληρη την αμερικανική ήπειρο και την Αυστραλία και αξιοποιούν ομογενείς εκπαιδευτικούς. Τα σχολεία αυτά χρειάζονται επαρκή στελέχωση με καταρτισμένο εκπαιδευτικό δυναμικό και ανάλογο υλικό.

-Η προώθηση ένταξης της Ελληνικής γλώσσας στο ωρολόγιο πρόγραμμα των άλλων χωρών με την υπογραφή διακρατικών συμφωνιών.
Το πρόσφατο επιτυχημένο παράδειγμα της Αυστραλίας, αποκλειστικά μια κατάκτηση της οργανωμένης προσπάθειας της Ομογένειας, μπορεί να αποτελέσει παράδειγμα προς μίμηση.

-Η συνεχής επιμόρφωση των αποσπασμένων εκπαιδευτικών, αλλά και η αξιοποίηση ομογενών για την διδασκαλία της Ελληνικής γλώσσας, μέσα από την εξ’ αποστάσεως επιμόρφωση και την μεικτή μέθοδο επιμόρφωσης.
Η επιλογή των εκπαιδευτικών που προσφέρουν τις υπηρεσίες τους στην Ομογένεια θα πρέπει να γίνεται με βάση την γνώση της γλώσσας της χώρας όπου θα εργαστούν αλλά και βάση της γνώσης του πολιτιστικού και κοινωνικού περιβάλλοντος της χώρας όπου θα κληθούν να διδάξουν. Πρέπει να γνωρίζουν τις ιδιαίτερες ανάγκες και τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι ομογενείς.

Βασικό στοιχείο είναι η αγαστή συνεργασία μεταξύ των συντονιστών εκπαίδευσης και των Ομογενειακών φορέων που στηρίζουν τα σχολεία αλλά και των συλλόγων γονέων και κηδεμόνων όπου αυτοί υπάρχουν.

Για τις απομακρυσμένες γεωγραφικά περιοχές, αλλά με ζωντανό το ενδιαφέρον για την εκμάθηση των Ελληνικών περιοχές, θα πρέπει να διευθετηθεί το ζήτημα της απόσπασης Ελλήνων εκπαιδευτικών, καθώς παρατηρείται το πρόβλημα έλλειψης αποσπασμένων εκπαιδευτικών, και μιλώ για χώρες όπως είναι το Αζερμπαϊτζάν, η Αρμενία, ο Καύκασος, η Λευκορωσία, η Γεωργία, και άλλες χώρες της πρώην ΕΣΣΔ, αλλά και χώρες της Λατινικής Αμερικής.

-Η αξιοποίηση του δυναμικού των Ομογενών εκπαιδευτικών.
Σε αυτούς θα πρέπει να δοθεί η δυνατότητα μέσω της ενίσχυσης του προγράμματος υποτροφιών να φοιτούν στην Ελλάδα και να επιστρέφουν στις χώρες τους για να διδάξουν. Έτσι, θα διατηρηθεί υψηλό το επίπεδο της προσφερόμενης γνώσης. Ομογενείς δάσκαλοι υπάρχουν παντού και κάνουν πολύ μεγάλο έργο. Ειδικότερα προτείνω την τροποποίηση του επτάμηνου προγράμματος του ΙΚΥ, ώστε να δίνεται η προτεραιότητα συμμετοχής σε υποψήφιους της Ελληνικής γλώσσας από περιοχές με έλλειψη δασκάλων.

-Οργάνωση της φοίτησης στα ΑΕΙ της Ελλάδας στην ειδικότητα «Καθηγητής της Ελληνικής Γλώσσας» για τους απόφοιτους από τα σχολεία των χωρών όπου διαβιούν ομογενείς, ώστε στην συνέχεια να έχουν την δυνατότητα να εργαστούν με σύμβαση σε σχολεία των τόπων διαμονής τους.
Για τους Ομογενείς εκπαιδευτικούς που ήδη εδώ και πολλά χρόνια διδάσκουν στα απογευματινά και σαββατιανά Ελληνικά σχολεία, η Ελληνική Πολιτεία μπορεί να μεριμνήσει ώστε να αποκτήσουν δικαίωμα στην ασφάλιση και στην σύνταξη όπως ακριβώς και οι αποσπασμένοι.

-Η αναβάθμιση των πτυχίων της ελληνόγλωσσης εκπαίδευσης, ώστε τα πτυχία να αναγνωρίζονται και στην Ελλάδα.

-Η επίλυση προβλημάτων που σχετίζονται με τις κτηριακές υποδομές, όπου αυτό είναι αναγκαία.

-Η αύξηση των Εξεταστικών Κέντρων για την διενέργεια των εξετάσεων ελληνομάθειας και της απόδοσης του Πιστοποιητικού Ελληνομάθειας.
-Η ενίσχυση προγραμμάτων και η συνεργασία με ιδρύματα του εξωτερικού για την διδαχή και διδασκαλία της ελληνικής γλώσσας όχι μόνον στην δεύτερη και τρίτη γενιά αλλά και σε αλλοδαπούς και ως δεύτερη ή ξένη γλώσσα.

-Η δημιουργία φορέων, κατά τα πρότυπα των ινστιτούτων «Γκαίτε» της Γερμανίας, «Θερβάντες» της Ισπανίας κ.α., ώστε να επιτυγχάνεται η διείσδυση και προώθηση του ελληνικού πολιτισμού στις τοπικές κοινωνίες.

-Η κατάρτιση εκπαιδευτικού υλικού προσαρμοσμένο στις ανάγκες της νέας γενιάς της Ομογένειας, αλλά και σύμφωνα με τις ιδιαιτερότητες της κάθε γεωγραφικής περιοχής. Επίσης, η κατάρτιση εγχειριδίων όχι μόνον για αγγλόφωνους αλλά και ισπανόφωνους.

-Η μέριμνα για την επαγγελματική αποκατάσταση των παιδιών που φοιτούν σε σχολεία της Ομογένειας, είτε στην Ελλάδα είτε στο εξωτερικό.

-Η δημιουργία επιμορφωτικών ντοκιμαντέρ υποτιτλισμένων σε γλώσσες που καλύπτουν τον μαθητικό πληθυσμό της Ομογένειας, που προβάλλουν την ιστορία και τον πολιτισμό μας.

-Να σημειώσω ότι από πλευράς του υπουργείου, πρέπει να υπάρξει ειδική μέριμνα για τις εκπαιδευτικές ανάγκες των μαθητών της ελληνικής μειονότητας στην Αλβανία αλλά και στην Κωνσταντινούπολη. Στις δυο αυτές περιοχές έχουν αναφερθεί πολλά προβλήματα που έχουν να κάνουν κυρίως με την έλλειψη κτηριακής υποδομής, εκπαιδευτικού προσωπικού και υλικού.
Ο Ελληνισμός εκεί, δοκιμάζεται σκληρά και χρειάζεται να υπάρξει πολιτική βούληση για την διευθέτηση και του εκπαιδευτικού ζητήματος.


-Στην τριτοβάθμια εκπαίδευση είναι επιτακτική η ανάγκη της διατήρησης της Ελληνικής παρουσίας της επιβίωσης των τμημάτων, προγραμμάτων και εδρών Ελληνικών σπουδών ως άμεσος στόχος και κατόπιν η καλλιέργεια του ενδιαφέροντος ανάμεσα σε Έλληνες και ξένους φοιτητές για την παρακολούθηση σπουδών στα νέα και αρχαία Ελληνικά και την ιστορία.
Πρέπει να επιδιωχθεί η ενίσχυση της ερευνητικής δραστηριότητας των ακαδημαϊκών σε ότι αφορά την αρχαία, βυζαντινή και νέα Ελληνική γλώσσα , λογοτεχνία και ιστορία. Η αναγνώριση των πτυχίων των Ομογενών μας από σχολεία του εξωτερικού ώστε να μπορούν να εισαχθούν σε πανεπιστήμια της Ελλάδας και να φοιτήσουν.

-Η αύξηση του αριθμού των εισακτέων ελληνοπαίδων του εξωτερικού.

-Η ενίσχυση προγραμμάτων γνωριμίας των Ομογενών με την Ελλάδα, μέσω των επί τόπου επισκέψεων. Η γνωριμία με την Ελλάδα με συχνές επισκέψεις έχει αποδειχτεί ότι τα παιδιά που επισκέπτονται την Ελλάδα εκδηλώνουν συχνότερα το ενδιαφέρον να μάθουν την ελληνική γλώσσα. Ενισχύουν τους συναισθηματικούς τους δεσμούς με την πατρίδα των προγόνων τους.
Τα προγράμματα Φιλοξενίας που διοργανώνει κάθε χρόνο το υπουργείο Εξωτερικών μέσω της Γενικής Γραμματείας Απόδημου Ελληνισμού ΓΓΑΕ αλλά και οι Δήμοι και οι Νομαρχίες της Ελλάδος λειτουργούν με επιτυχία για περισσότερο από δέκα χρόνια. Εδώ θα μπορούσαν να γίνουν και περισσότερα προγράμματα και να έρθει και μεγαλύτερος αριθμός νέων.

-Η ενίσχυση και δημιουργία περισσότερων προγραμμάτων ανταλλαγής φοιτητών ξένων πανεπιστημίων.
Πολλά πανεπιστήμια του εξωτερικού διοργανώνουν κάθε χρόνο εκπαιδευτικά προγράμματα όπου οι συμμετέχοντες μαθαίνουν την Ελληνική γλώσσα και τον πολιτισμό. Ανάμεσα τους και πολλοί ξένοι που αγαπούν την Ελλάδα, οι Φιλέλληνες , ένα παγκόσμιο κίνημα που με την δική μας παρότρυνση μπορεί να λειτουργήσει ευεργετικά για την Ελλάδα. Πρέπει να δώσουμε την δυνατότητα να συμμετέχουν σε τέτοια προγράμματα και έλληνες αλλά και ξένοι φοιτητές.

Dr. O.Sarantopoulos Βιέννη
Δρ. Όλγα Σαραντοπούλου
Γραμματέας Παγκοσμίου ΣΑΕ

Η ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΗ ΕΞΑΘΛΙΩΣΗ ΤΗΣ ΔΩΡΕΑΝ ΠΑΙΔΕΙΑΣ

Γράφειο:Ν. Κανελλόπουλος
Εκπαιδευτικός, Διδάκτωρ Πανεπιστημίου Αθηνών
Τη δεκαετία του 80, στην Ελλάδα δημιουργήθηκαν δεκάδες Υπηρεσίες - Γραφεία Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, δόθηκαν εντολές συγγραφής νέων βιβλίων για τα σχολεία όλων των βαθμίδων (τα περισσότερα ήσαν χειρότερα των παλαιοτέρων), ξεκίνησαν προγράμματα αμφιβόλου ποιότητας και -κυρίως- αποδοτικότητας και παιδαγωγικής αξίας, ενώ συγχρόνως, στα αστικά κέντρα διαιρέθηκαν δεκάδες σχολικές μονάδες. Και όλα αυτά έγιναν με σχεδόν αποκλειστικά κομματικά κριτήρια βολέματος ημετέρων Διευθυντών, Προϊσταμένων, «συνδικαλιστοπατέρων» και συγγραφικών ομάδων.
Στα χρόνια που ακολούθησαν, το πλάνο αυτό της απαξίωσης της παιδείας μας και των λειτουργών της συνεχίστηκε απτόητο, από όλες τις κυβερνήσεις και μάλιστα με την έμμεση στήριξη και συνενοχή σύσσωμης της συνδικαλιστικής εκπροσώπησης των εκπαιδευτικών.
Σήμερα, βλέπουμε μια βιαστική, επιπόλαιη, αποπροσανατολιστική και «αφελή» προσπάθεια της ηγεσίας του Υπουργείου Παιδείας να «ορθολογικοποιήσει» την δαπανηρή, αναποτελεσματική και άκρως γραφειοκρατική λειτουργία του εκπαιδευτικού συστήματος με μέτρα επιεικώς γελοία!
Επιδιώκει και υπαγορεύει συγχωνεύσεις σχολικών μονάδων (ευτυχώς τα σχολεία της Σάμου -όπου και υπηρετώ- φαίνεται να τη γλυτώνουν προσωρινά), χωρίς σχέδιο και ουσία, καθώς δεν έχει φροντίσει -όπως αποδεικνύεται πασίδηλα εδώ και δυο βδομάδες- ούτε κάν για τη μεταφορά των μαθητών. Η Κυβέρνηση επέβαλε έναν βιαστικό και συχνά παράλογο Καλλικράτη, αφήνοντας στο έλεος της «τύχης» τους, τις υποχρεώσεις και τις ευθύνες των παλαιών Τοπικών Αυτοδιοικήσεων. Έτσι δημιούργησε από μόνη της ένα δυσεπίλυτο πρόβλημα μεταφοράς των μαθητών, το οποίο βέβαια, με τις συγχωνεύσεις που προωθεί, θα διογκωθεί ακόμα περισσότερο. Έως το τέλος του 2010 είχε να αντιμετωπίσει ένα πρόβλημα καθυστέρησης στις πληρωμές των ΚΤΕΛ. Με τον ανεκδιήγητο Καλλικράτη, δημιούργησε και στάση πληρωμών, και πρόβλημα αξιοπιστίας του Δημοσίου τόσο προς τους πολίτες-γονείς όσο και προς τους οδηγούς των ΚΤΕΛ, αλλά και πρόβλημα απουσιών και κάλυψης της σχολικής ύλης σε εκπαιδευτικούς και μαθητές. Κι επειδή προφανώς, αυτές οι γκάφες δεν τους είναι αρκετές, κάνουν και συγχωνεύσεις σχολικών μονάδων για να πολλαπλασιάσουν το πρόβλημα της μεταφοράς των μαθητών, που οι ίδιοι δημιούργησαν. Το μόνο που μένει να αναρωτηθεί κανείς είναι αν πρόκειται για απόδειξη ανικανότητας της κυβέρνησης ή για συνειδητή επιλογή πολιτικού αποπροσανατολισμού της κοινής γνώμης από τα ουσιαστικά, λειτουργικά και γραφειοκρατικά προβλήματα της εκπαίδευσης, αλλά και της Δημόσιας Διοίκησης. Το ίδιο θα μπορούσα να πω και για θέμα της κακής ποιότητας πολλών σχολικών εγχειριδίων, πρόβλημα το οποίο η ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας πιστεύει ότι θα επιλύσει διαλύοντας τον Οργανισμό Εκδόσεως Διδακτικών Βιβλίων, χωρίς όμως να αναφέρει ότι αυτό οδηγεί αυτόματα στην κατάργηση της δωρεάν διανομής βιβλίων στους μαθητές. Κατά τα άλλα το ΥΠΔΒΜΘ (σιγά τον τίτλο, που το Εθνική μας βάραινε!) ασχολείται με νέους τύπους λυκείων, όπου το μάθημα θα γίνεται μέσω νέων τεχνολογιών (δηλαδή χωρίς δωρεάν σχολικά βιβλία), χωρίς Πρόσθετη Διδακτική Στήριξη, ίσως χωρίς Ιστορία και Θρησκευτικά (διότι στο μυαλό τους φαίνεται να καταλήγουν ότι το πρόβλημα της παιδείας από εκεί πηγάζει…) και βέβαια χωρίς εκπαιδευτικούς όλων των ειδικοτήτων (φτάσαμε Μάρτη μήνα κι ακόμα δεν έχουν καλύψει όλα τα κενά, αλλά συνεχίζουν να στέλνουν αναπληρωτές τρείς μήνες πριν τις εξετάσεις!).
Αλλά τι να περιμένει κανείς από μια κυβέρνηση που αντί να συγχωνεύσει (αν όχι καταργήσει) Γραφεία και Υπηρεσίες διαιώνισης της γραφειοκρατίας, προτιμά να κρατά κομματικούς θεσιθήρες με παχυλούς μισθούς και στρατιές αποσπασμένων εκπαιδευτικών σε άχρηστες -αλλά κομματικά βολικές- γραφειοκρατικές θέσεις, από το να παρέχει στους Έλληνες μαθητές τη δωρεάν παιδεία που τους οφείλει συνταγματικά; Η δωρεάν παιδεία σήμερα (όπως με διαφορετικό τρόπο και στη δεκαετία του 80) απαξιώνεται από την κυβέρνηση και εξαθλιώνεται με ιδεολογικά κριτήρια. Τα ίδια ιδεολογικά κριτήρια που φορολογούν όλα τα αγαθά με επιπλέον έμμεσους φόρους που πιέζουν τους πάντες και όχι μόνο τους κατέχοντες. Τα ίδια ιδεολογικά κριτήρια που χαρίζουν την ελληνική ιθαγένεια σε κάθε «καρυδιάς καρύδι» ενσυνείδητα διαλύοντας τον εθνικό μας ιστό. Τα ίδια ιδεολογικά κριτήρια που αβίαστα απολύουν τους σταζιέρ και τους υπαλλήλους του ΟΤΕ, ανερυθρίαστα καταργούν δώρα και επιδόματα και απαξιωτικά επιτίθενται στην ιστορική διαδρομή και υπερηφάνεια της πατρίδας μας. Δεν υπάρχει τρόικα και Μνημόνιο εδώ. Πουθενά στο Μνημόνιο -το οποίο άλλωστε η ίδια η κυβέρνηση διαπραγματεύτηκε και ψήφισε- δεν αναφέρεται τίποτα από τα όσα κάνει η ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας, ή τα όσα με τον Καλλικράτη «κατάφερε» το Υπουργείο Εσωτερικών. Η παιδεία που προορίζουν για τους Έλληνες μαθητές, δεν έχει σκοπό την εκπαίδευση ενσυνείδητων πολιτών, αλλά προτιμά να αναπαράγει πολιτικά ανίδεους υποψήφιους «απασχολήσιμους» κατά τα Σημιτικά πρότυπα. Κι αναρωτιέμαι:
Γιατί τα ιδεολογικά απωθημένα τους να τα πληρώσουν και οι επόμενες γενιές; Δε φτάνουν όσα πληρώνουν οι τωρινές; Απορυθμίζουν και απαξιώνουν, αντί να εμβαθύνουν και να αναπτύσσουν. Είναι άραγε προσχεδιασμένη επιλογή διάλυσης του κοινωνικού μας ιστού, της εθνικής μας συνείδησης και της όποιας δυνατότητας άμυνας και αντίδρασης των Ελλήνων, ή απλώς πλήρης ανικανότητα της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ; Δυστυχώς, η άποψή στην οποία καταλήγω είναι ότι δεν πρόκειται απλώς για ανικανότητα…
logia-starata

Αφήστε τα παιδιά να παίξουν περισσότερο

ΡΕΠΟΡΤΑΖ: ΜΑΝΟΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΑΚΗΣ
Τα µαθήµατα πληθαίνουν, οι εξετάσεις θυµίζουν µαραθώνιο. Και δεν λείπουν οι γονείς που κόβουν από τα παιδιά τους τις εξωσχολικές δραστηριότητες. Οι ειδικοί όµως διαφωνούν.
Η ώρα είναι 7.30 το βράδυ και ο 13χρονος Ιάσονας έχει µόλις τελειώσει την προπόνησή του στο βόλεϊ µε τον σύλλογο Α.Ε. Γκράβας στο κλειστό γυµναστήριο που βρίσκεται στα όρια Γαλατσίου - Πατησίων. «Αν έµενε σπίτι, τι θα έκανε; Ή θα ήταν στον υπολογιστή ή στην τηλεόραση. ∆εν είναι λοιπόν καλύτερα που βρίσκεται εδώ για να αθληθεί καιναξεδώσει;», λέει στα «ΝΕΑ» ο πατέρας τουΓιάννης Χρήστου καθώς τον περιµένειγια να γυρίσουν σπίτι. Ο Γιάννης Χρήστου όχι µόνο δεν εµπόδισε τα δύο του παιδιά να ασχολούνται µε δραστηριότητες εκτός των σχολικών µαθηµάτων, αλλά τα ενθάρρυνε και τα διευκόλυνε. Ενδεικτικό είναι ότι έψαξε αρκετά για να βρει σπίτι κοντά στις αθλητικές εγκαταστάσεις, µε στόχο η κόρη του αλλά καιο γιος του να έχουν άνετη πρόσβαση σ’ αυτές στον ελεύθερό τους χρόνο.

Η κόρη του κ. Χρήστου είναι σήµερα φοιτήτρια, αλλάη παιδική και εφηβική της ηλικία δεν ήταν σπίτι - σχολείο, σχολείο - σπίτι. «Σε µικρή ηλικία την πήγαινα µπαλέτο. Αργότερα αποφάσισε ότι δεν ήθελε να συνεχίσει και ξεκίνησε κολυµβητήριο». Στη συνέχεια ασχολήθηκε µε το βόλεϊ στον σύλλογο Α.Ε. Γκράβας που έφτιαξαν οι κάτοικοι της περιοχής – ανάµεσά τους και ο Γιάννης Χρήστου –, µε στόχο να δώσουν διέξοδο στα παιδιά τους. Με παρόµοιες αθλητικές δραστηριότητες ασχολείται στον ελεύθερό του χρόνο και ο Ιάσονας.

Ο πατέρας του Ιάσονα είναι της άποψης πως οι γονείς δεν πρέπει να είναι αυστηροί και να απαιτούν από τα παιδιά απόλυτη αφοσίωση στα µαθήµατα και τα φροντιστήρια. Αντίθετα, θεωρεί πως πρέπει να ωθούν τα παιδιά να καταπιάνονται µε εξωσχολικές δραστηριότητες, όπως είναι ο αθλητισµός, οι τέχνες, το παιχνίδι.

«Θεωρώ ότι κάθε άνθρωπος πρέπει να έχει ελεύθερο χρόνο. Εµείς ως εργαζόµενοι λέµε κάποια στιγµή “θέλω άδεια για να ξεκουραστώ”. ∆εν χρειάζονται λοιπόν και τα παιδιά λίγο αποφόρτιση από το διάβασµα;», λέει. Το µοντέλο διαπαιδαγώγησης που έχει επιλέξει για τα παιδιά του ο Γιάννης Χρήστου ακολουθεί η συντριπτική πλειονότητα των γονέωνστην Ελλάδα. Αυτό τονίζουν στα «ΝΕΑ» γονείς, εκπαιδευτικοί καιειδικοί.

Τουλάχιστον µέχρι τη Β΄ Λυκείου οι περισσότεροι γονείς επιλέγουν για τα παιδιά τους τον συνδυασµό µαθηµάτων - παιχνιδιού - χόµπι. Αυτό το µήνυµα στέλνουν στους υπόλοιπους γονείς: «Αφήστε τα παιδιά να παίξουν». Υπάρχει ωστόσο µια µικρή µερίδα γονιών που απαιτούν από τα παιδιά τους να είναιπροσηλωµένα µόνο στα µαθήµατά τους. Μάλιστα, τους ζητούν και υψηλές επιδόσεις στο σχολείο και ταυτόχρονα δεν τους επιτρέπουν να έχουν άλλες ασχολίες και ελεύθερο χρόνο. Με την πρακτική τους όµως δεν συµφωνούν οι ειδικοί: προειδοποιούν πως η υπερβολική αυστηρότητα των γονέων εγκυµονεί σοβαρούς κινδύνους για τα παιδιά.

Για όσους αναρωτιούνται πάντως µήπως η... χαλαρότητα που δείχνουν κάποιοι γονείς έχει ως αποτέλεσµα τα παιδιά να παραµελούν τα µαθήµατά τους και να στερούνται γνώσεων, οι γονείς - υπέρµαχοι του «φιλελεύθερου» µοντέλου διαπαιδαγώγησης λένε ότι αυτό δεν συµβαίνει όταν υπάρχει µέτρο και όρια. Ο Γιάννης Χρήστου προσθέτει, µε την εµπειρία τόσο του εκπαιδευτικού – διδάσκει σε επαγγελµατικό λύκειο – όσο και του γονιού – είναι και πρόεδρος του Συλλόγου Γονέων στο 40ό Γυµνάσιο Αθηνών –, πως ο ιδανικός τρόπος για να αντιµετωπίζουν οι γονείς τα παιδιά από το δηµοτικό έως την εφηβεία και τις λυκειακές τάξεις είναι κάπου στη µέση: ούτεδηλαδή να είναι υπερβολικά χαλαροί ούτε υπερβολικά αυστηροί.

Απαραίτητο θεωρεί τονελεύθερο χρόνο για τα παιδιά και ο ∆ιονύσης Μπουγονικολός. Η κόρη του ασχολείται µε το βόλεϊ στον ελεύθερό της χρόνο. «Παλαιότερα έκανε καράτε για οκτώ χρόνια αλλά και µαθήµατα µουσικής. Η ίδια ταέχει επιλέξει», λέει. Οπως προσθέτει, σίγουρα προέχουν τα µαθήµατα, αλλά «θέλω να ασχολείται µε τον αθλητισµό. Κι αυτό διότι της προσφέρει υγεία, φυσική κατάσταση. Και βέβαια τα παιδιά µαθαίνουν την οµαδικότητα».

Με την άποψη του ∆ιονύση Μπουγονικολού συµφωνεί και ο Ανδρέας Θεολόγου που είναι πρόεδρος της Ενωσης Γονέων και Κηδεµόνων στο 5ο ∆ιαµέρισµα της Αθήνας. «Οχι µόνο επιτρέπω στον γιο µου, µαθητή της Α΄ Γυµνασίου, να έχει ελεύθερο χρόνο και εξωσχολικές δραστηριότητες, τον ενθαρρύνω κιόλας. Ειδικά τα Σαββατοκύριακα. Πρέπει να εκτονώνεται. Αλλιώς πού θα εκτονώνεται; Σ’ εµένα...», λέει χαριτολογώντας. Οπως συµπληρώνει, «τα παιδιά πρέπει να έχουν χρόνο και για παιχνίδι. Γι’ αυτό θα πρέπει τα σχολεία να µένουν ανοιχτά και τα Σαββατοκύριακα ώστε να προσφέρονται δραστηριότητες στα παιδιά».
TA NEA

ΠΡΟΩΘΟΥΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΡΓΗΣΕΙΣ – ΣΥΓΧΩΝΕΥΣΕΙΣ ΣΧΟΛΙΚΩΝ ΜΟΝΑΔΩΝ

Γράγει ο:Θόδωρος Σταυριανόπουλος
Διευθυντής Λυκείου Μελιγαλά
Περιφερειακός σύμβουλος

Διεξάγονται συζητήσεις με θέμα την κατάργηση-συγχώνευση σχολικών μονάδων. Η συγκεκριμένη διαδικασία δεν πρέπει να γίνει με την απουσία των τοπικών κοινωνιών. Θα είναι λάθος του Υπουργείου Παιδείας, να αποφασίσει για τις τοπικές κοινωνίες, χωρίς να ερωτηθούν οι Aιρετοί εκπρόσωποί τους, χωρίς να ερωτηθούν οι Eκπαιδευτικοί, χωρίς να ερωτηθούν οι Σύλλογοι Γονέων. Σε κάθε διαδικασία κατάργησης-συγχώνευσης σχολικής μονάδας επιβάλλεται να υπάρχει η σύμφωνη γνώμη της τοπικής κοινωνίας. Το υφιστάμενο νομικό καθεστώς προβλέπει τη συμμετοχή της τοπικής κοινωνίας (Δημοτικές Επιτροπές Παιδείας, Νομαρχιακές Επιτροπές Παιδείας). Είναι γνωστό ότι με τη νέα διοικητική μεταρρύθμιση της χώρας που προβλέπει ο «Καλλικράτης», οι Νομαρχιακές Επιτροπές Παιδείας καταργήθηκαν από 01/01/2011.Οι αρμοδιότητες που είχαν οι Νομαρχιακές Επιτροπές Παιδείας είναι άγνωστο εάν θα περάσουν στην περιφερειακή αυτοδιοίκηση, αφού είναι γνωστό ότι εκκρεμούν προεδρικά διατάγματα και υπουργικές αποφάσεις, προκειμένου ο νέος νόμος για την αυτοδιοίκηση να καταστεί λειτουργικός. Η ασάφεια αυτή δίνει τη δυνατότητα στους Περιφερειακούς Διευθυντές και στους Διευθυντές Εκπαίδευσης να παρακάμψουν τις τοπικές κοινωνίες και να αποφασίσουν με κριτήρια που δεν είναι βέβαιο ότι προάγουν τις κοινωνίες.Αν θέλουμε να μιλάμε για αποκεντρωμένη διοίκηση τότε θα έπρεπε το Υπουργείο Παιδείας να έχει εκχωρήσει το δικαίωμα των καταργήσεων και συγχωνεύσεων των σχολικών μονάδων στις Περιφέρειες και στους Δήμους. Αυτοί έχουν καλύτερη χωροταξική άποψη και αυτοί γνωρίζουν καλύτερα που χρειάζονται διορθώσεις.Ιδρύσεις, συγχωνεύσεις και καταργήσεις σχολείων γίνονται συνεχώς, ανάλογα με την μεταβολή του μαθητικού δυναμικού σε μια περιοχή. Δείτε τι έχει γίνει τις τελευταίες δεκαετίες με τα Δημοτικά σχολεία.Όταν άνοιξε το θέμα των συγχωνεύσεων, πιθανότατα, το Υπουργείο Παιδείας είχε ως προτεραιότητα τη μείωση της δαπάνης λειτουργίας των σχολείων. Υπήρξαν σχεδιασμοί από Περιφερειακούς Διευθυντές για εκτεταμένες συγχωνεύσεις, ακόμη και σε περιπτώσεις που δεν εξυπηρετούνται ορατοί παιδαγωγικοί στόχοι.Πρέπει να ληφθεί υπόψη ότι τα τελευταία χρόνια πολλοί, με αδιαφανείς διαδικασίες και αναθέσεις, κερδοσκόπησαν με την μεταφορά των μαθητών πολλές φορές σε βάρος και της ασφάλειας των παιδιών. Με την κατάργηση σχολικών μονάδων και τη συνακόλουθη μαζική μεταφορά μαθητών όχι μόνο δε θα εξοικονομηθούν πόροι, αλλά αντίθετα υπάρχει κίνδυνος το δημόσιο να επιβαρυνθεί περαιτέρω και κάποιοι επιτήδειοι να θησαυρίσουν εκ νέου.Αντικειμενικά υπάρχουν περιπτώσεις, που πρέπει να συγχωνευθούν σχολεία μόνο για να υπάρξουν καλύτερα παιδαγωγικά αποτελέσματα για τους μαθητές.
Το Υπουργείο Παιδείας θέτει τώρα, με το κείμενο διαβούλευσης, κριτήρια συγχωνεύσεων (χιλιομετρική απόσταση ή χρόνος μετακίνησης μαθητών, Λυκειακές τάξεις, συστεγαζόμενα σχολεία κ.ά). Καμία συγχώνευση ή κατάργηση δεν πρέπει να γίνει, αν δεν εξυπηρετεί αποκλειστικά παιδαγωγικούς στόχους.Σε περιπτώσεις που υπάρξουν συγχωνεύσεις, αυτές θα πρέπει: α) να είναι πραγματικά τα παιδαγωγικά αποτελέσματα που αναμένονται για τους μαθητές με βελτίωση της ποιότητας της παρεχόμενης εκπαίδευσης, μέσα από την πολύπλευρη στήριξη των εκπαιδευτικών προκειμένου να ασκήσουν το εκπαιδευτικό τους έργο, β) ενίσχυση των μαθητών με προγράμματα αντισταθμιστικής εκπ/σης, γ) να υπάρχει η σύμφωνη γνώμη της τοπικής κοινωνίας, μετά από συζήτηση στα όργανα λαϊκής συμμετοχής που προβλέπει ο ν. 1566 δ) να έχουν ληφθεί υπόψη προβλήματα που αφορούν την ασφαλή μετακίνηση των μαθητών στους επαρχιακούς δρόμους, καθώς και την ταλαιπωρία των μαθητών που, αναπόφευκτα, θα επηρεάσει τη σχολική τους επίδοση, ε) ο αριθμός των μαθητών να μην ξεπερνά τους 20 μαθητές ανά τμήμα.Καμία συγχώνευση ή κατάργηση δεν πρέπει να γίνει, αν δεν δοθούν ανταλάγματα στην τοπική κοινωνία.Σε περιπτώσεις που υπάρξουν συγχωνεύσεις ο Δήμος να διεκδικήσει α) να αποχτήσει όλους τους τύπους Λυκείων και β) κάθε σχολείο να διαθέτει όλες τις υποδομές και προδιαγραφές που έχουν όλα τα σύγχρονα ευρωπαϊκά σχολεία . Κλείνοντας θα έλεγα ότι Γυμνάσιο με Λύκειο σε συσκευασία ενός παιδαγωγικά δεν είναι και το καλύτερο διότι η συστέγαση διαφορετικών ηλικιών έχει παρενέργειες στα παιδιά. Τα μικρότερα παρασύρονται και αντιγράφουν συνήθειες από τα μεγαλύτερα και συνήθως αντιγράφουν τις κακές συνήθειες. π.χ. κάπνισμα, κ.λ.π.Οι τοπικές κοινωνίες θα πρέπει απαλλαγμένες από τοπικισμούς να δουν το αύριο των παιδιών τους με παιδαγωγικούς όρους και όχι να ταμπουρωθούν πίσω από τη μεταφορά ή μη των μαθητών. Οι μαθητές απ’ τη Βαλύρα, το χωριό μου, μια ζωή μεταφέρονται και πάντα υπήρχαν καλοί μαθητές. Πρέπει κάποιοι να «ξεβολευτούν» από την ισχύουσα κατάσταση και να ευθυγραμμισθούν με τα καινούργια δεδομένα διεκδικώντας αντισταθμιστικά οφέλη για τα νέα σχολεία που θα προκύψουν.

Φωτογραφίες από το ελληνικό σχολείο παλιότερων χρόνων

Posted by:Θεόδωρος Σταυριανόπουλος
Εκπαιδευτικός

ΠΗΓΗ:Τρελλογιάννης

Η Ελληνική Εκπαίδευση από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα

Του Γιάννη Δ.Λύρα

Ομηρική περίοδος 1100-800 π.Χ.
Κατά την αγωγή και εκπαίδευση της αριστοκρατίας η οποία ανατίθετο σε επίλεκτους πολίτες ή ειδικούς παιδαγωγούς μέσον εκπαίδευσης ήταν, εκτός των άλλων, και η παροχή γνώσεων, μετεωρολογίας, ιατρικής, φαρμακολογίας, γεωγραφίας, ζωολογίας, φυτολογίας.

Προκλασική - Κλασική περίοδος 7ος -320 π.χ.
Στην πρώτη (διδασκαλείο) στην δεύτερη (παλαίστρες – γυμνάσια ) και τρίτη (εφηβεία) βαθμίδα της εκπαίδευσης διδάσκονταν τα μαθήματα αριθμητική και γεωμετρία. Αργότερα με την ίδρυση αποικιών η οργάνωση της ανώτερης – ανώτατης εκπαίδευσης απαιτείται αναγκαία η οργάνωση σχολείων μέσης βαθμίδας με πλούσιο πρόγραμμα μαθημάτων.Ο Πλάτων επιθυμούσε και συνιστούσε στους νέους σπουδάζουν τους μαθηματικούς κλάδους πριν φοιτήσουν στην σχολή του.Ο Ισοκράτης θεωρούσε απαραίτητη τη σπουδή της γεωμετρίας, αστρονομίας και διαλεκτικής σ’ ένα σχολείο, μετά το διδασκαλείο, ως μια προπαρασκευή για την παρακολούθηση μαθητών στην ανώτατη εκπαίδευση. Ο Αριστοτέλης συνιστούσε την εγκύκλιο παιδείας... Συνέχεια...

Εκστρατεία για την διδασκαλία αρχαίων ελληνικών και λατινικών στα βρετανικά σχολεία

Εκστρατεία για την επιστροφή των αρχαίων ελληνικών

και των λατινικών στα βρετανικά σχολεία, ξεκίνησαν συγγραφείς, ηθοποιοί και ιστορικοί στη Βρετανία.
Επικεφαλής της εκστρατείας είναι η ιστορικός, συγγραφέας και παρουσιάστρια ιστορικών εκπομπών, Μπέτανι Χιουγκς.
Σύμφωνα με δημοσίευμα της εφημερίδας Sunday Times, την ένθερμη υποστήριξή τους στο εγχείρημα έχουν εκφράσει, μεταξύ άλλων, ο δήμαρχος του Λονδίνου Μπόρις Τζόνσον, ο θεατρικός συγγραφέας Τομ Στόπαρντ, ο συγγραφέας αστυνομικών μυθιστορημάτων, Κόλιν Ντέξτερ και η ηθοποιός Τζοάνα Λάμλεϊ.
«Όλοι τους δηλώνουν ευεργετημένοι από την εκμάθηση κλασικών γλωσσών στο σχολείο» αναφέρεται στο δημοσίευμα της βρετανικής εφημερίδας.
«Με έκαναν αυτό που είμαι» δηλώνει ο Μπόρις Τζόνσον. «Ένα από τα καλύτερα πράγματα που μου συνέβησαν είναι ότι υποχρεώθηκα να κάνω λατινικά από 11 χρόνων και αρχαία λατινικά από 12» λέει ο Κόλιν Ντέξτερ. Ο ίδιος δίδαξε αρχαία ελληνικά και λατινικά πριν γίνει επιτυχημένος συγγραφέας.
Η Μπέτανι Χιουγκς, η οποία έχει παρουσιάσει στη βρετανική τηλεόραση ντοκιμαντέρ για την αρχαία Σπάρτη, τον βασιλιά Μίνωα και την Ωραία Ελένη, επισημαίνει ότι υπάρχει αυξημένο ενδιαφέρον για τις γλώσσες αυτές .
«Η ταινία 300 για τη μάχη των Θερμοπυλών έκανε εισπράξεις 72 εκατ. δολαρίων το πρώτο Σαββατοκύριακο της προβολής της. Η σειρά λατινικών βιβλίων Minimus με ήρωα έναν ποντικό, έχει πουλήσει 115.000 αντίτυπα. Κάθε βδομάδα λαμβάνω περισσότερα από 150 μηνύματα στο ηλεκτρονικό μου ταχυδρομείο από ανθρώπους που μου γράφουν: "Αγαπούσα πάντοτε τις κλασικές γλώσσες. Που μπορώ να απευθυνθώ για να κάνω μαθήματα;". Ξέρουμε ότι υπάρχει πολλή όρεξη» εξηγεί.
Η Βρετανίδα παρουσιάστρια και ιστορικός δημιούργησε μια ειδική ιστοσελίδα στη διεύθυνση http://www.classicsforall.com/ .
Τα σχολεία που θέλουν να συνεργαστούν με καθηγητές αρχαίων ελληνικών ή λατινικών μπορούν να αναζητήσουν εκεί το προσωπικό αλλά και κατάλληλα βιβλία.
Χορηγοί - λάτρεις των κλασικών σπουδών, έχουν ήδη ενισχύσει την εκστρατεία με 250.000 στερλίνες, ενώ στόχος είναι να συγκεντρώνεται το ποσό αυτό κάθε χρόνο.
Οι υπεύθυνοι της εκστρατείας φιλοδοξούν να εισάγουν τα αρχαία ελληνικά και τα λατινικά στην διδακτέα ύλη 100 δημόσιων σχολείων έως το 2020.
Αυτήν την εβδομάδα, σκοπεύουν να συναντηθούν με τον υπουργό Παιδείας Νικ Γκιμπ προκειμένου να τον πείσουν να συμπεριλάβει τη διδασκαλία των δυο γλωσσών στο εκπαιδευτικό πρόγραμμα της χώρας.
Σήμερα στη Βρετανία, μόνο στο 16% των δημόσιων σχολείων διδάσκεται μια από τις δυο γλώσσες.
Στα λεγόμενα «ανεξάρτητα» σχολεία, το ποσοστό αυτό ανεβαίνει στο 70%.
Κάθε χρόνο συνταξιοδοτούνται 60 καθηγητές κλασικών γλωσσών, αλλά το υπουργείο Παιδείας προσλαμβάνει μόλις 27, δημιουργείται ένα κενό που είναι δύσκολο να καλυφθεί. Παράλληλα, οι γονείς που ζητούν να διδαχθούν τα παιδιά τους αρχαία ελληνικά ή λατινικά αυξάνονται διαρκώς.
Σύμφωνα με έρευνα που επικαλείται η Μπέτανι Χιουγκς, οι μαθητές που έχουν διδαχθεί κλασικές γλώσσες απορροφώνται πιο εύκολα στην ενήλικη ζωή τους, από την αγορά εργασίας.
Αμερικανική μελέτη έχει δείξει ότι οι μαθητές που διδάσκονται λατινικά παρουσιάζουν καλύτερες επιδόσεις στα αγγλικά, τα μαθηματικά, ενώ μαθαίνουν πιο εύκολα άλλες ξένες γλώσσες.
«Είναι τραγωδία, με την ελληνική έννοια του όρου, να στερούμε από τα παιδιά αυτή την ευκαιρία» αναφέρει στους Sunday Times η Χιουγκς.

Οι νέοι θέλουν αλήθεια ...

Γράφει η Ιωάννα Καραγιάννη


Απολύτως ενημερωμένοι για τα τεκταινόμενα στην χώρα εμφανίζονται οι νέοι μεταξύ 17 και 18 χρόνων. Δηλώνουν επιφυλακτικοί για τις πραγματικές προθέσεις της Τρόικας, τονίζοντας πως μάλλον οι κινήσεις της κρύβει σκοπιμότητες.
Φοβούνται για το μέλλον τους, καθώς βλέπουν την ανεργία να κατακλύζει την χώρα, καθώς και ορατή μια ενδεχόμενη πτώχευση. Για τους πολιτικούς πιστεύουν πως σπάνια πράττουν αυτό που θέλουν, καθώς κατευθύνονται από άλλες δυνάμεις. Οι νέοι ξέρουν, κατανοούν, παρακολουθούν, παρατηρούν και βαθμολογούν...και η βαθμολογία τους πονάει, γιατί συνήθως δεν φοβούνται να πουν την αλήθεια. Παιδιά της τρίτης λυκείου, σκυμμένα πάνω από τα βιβλία τους, με τις ανάγκες να τους πιέζουν, μαθήματα, φροντιστήρια για τα ελληνικά, μετά για τις ξένες γλώσσες, εάν υπάρχει λίγος ελεύθερος χρόνος θα ασχοληθούν με το μπάσκετ, τον στίβο, τον χορό. Το βράδυ έχουν μελέτη, ιντερνετ, τηλεόραση. Ακούν τα πάντα, βλέπουν και κρίνουν. Η γνώμη τους για τα τεκταινόμενα στην χώρα δεν είναι και η καλύτερη. Αντιλαμβάνονται πως κάτι τρέχει, και βλέπουν καχύποπτα « τους τρεις»(για την Τρόικα, ο λόγος). Το ξέρουν πως τα ελληνικά λουριά τα έχουν ήδη σφίξει και θα τα σφίξουν και άλλο....

http://prassia-eyrytanias.blogspot.com/

Για ποια μεταρρύθμιση μιλάμε;

Του Κυριακου Mητσοτακη

Παρόλο που η πολιτική ατζέντα μονοπωλείται από τη συζήτηση για το Μνημόνιο και τις εκλογές, ένας άλλος διάλογος, που μάλλον έχει περάσει στα ψιλά, βρίσκεται ήδη σε εξέλιξη, αυτός για την εκπαιδευτική μεταρρύθμιση. Αν δεν με απατά η μνήμη μου είναι ο τρίτος που διεξάγεται μέσα σε 4,5 χρόνια και μένει να δούμε τι αποτέλεσμα θα έχει. Πάντως δεν είμαι και πολύ αισιόδοξος ότι θα οδηγήσει κάπου, ειδικά αν μετρήσω τις μέρες που τα σχολεία λειτουργούν κανονικά στη χώρα μας. Στο διάστημα των 20 ημερών από τις 27 Οκτωβρίου έως τις 15 Νοεμβρίου, τα σχολεία θα λειτουργήσουν κανονικά μόλις τις 7 από τις 13 εργάσιμες μέρες.

Οι λόγοι που τα σχολεία θα είναι ανοιχτά τις μισές μέρες από αυτές που θα έπρεπε κανονικά να λειτουργούν, είναι η εθνική επέτειος, οι περιφερειακές εκλογές που στερούν 4 μέρες μαθημάτων και η χθεσινή ιδιότυπη «αργία» των καθηγητών εξαιτίας της διεξαγωγής των συνδικαλιστικών εκλογών τους. Ποτέ δεν κατάλαβα γιατί θα πρέπει να γιορτάζεται η εθνική επέτειος δύο μέρες στα σχολεία και να μη γίνονται οι σχετικές εκδηλώσεις σε μία. Ποτέ επίσης δεν θα καταλάβω γιατί πρέπει όταν έχουμε τοπικές εκλογές στη χώρα μας να παραλύει η εκπαίδευση για 4 μέρες όταν ολόκληρη Αμερική διεξήγαγε πρόσφατα εκλογές σε μία μόλις μέρα.

Αυτό που επίσης αδυνατώ εντελώς να κατανοήσω είναι γιατί θα πρέπει οι συνδικαλιστικές δραστηριότητες γενικότερα στον δημόσιο τομέα να συνεχίζουν εδώ και χρόνια να πραγματοποιούνται εργάσιμες ημέρες.

Στη χώρα του παραλόγου όλα αυτά μπορεί να φαίνονται λογικά σε ορισμένους. Για ποια εκπαιδευτική μεταρρύθμιση όμως μπορούμε να μιλάμε όταν εμείς οι ίδιοι με τις πρακτικές μας οδηγούμε τους μαθητές εκτός σχολείου;

Οταν η «κοπάνα» νομιμοποιείται χωρίς δεύτερη σκέψη από το ίδιο το πολιτικό σύστημα, το κράτος και τους λειτουργούς του, πώς περιμένουμε από τα νέα παιδιά να αντιμετωπίσουν το σχολείο τους και γενικότερα την εκπαιδευτική διαδικασία;

Οποιο διάλογο και να κάνουμε, όποιες ιδέες κι αν πέσουν στο τραπέζι για την αλλαγή του εκπαιδευτικού μας συστήματος, όσο κι αν προσπαθήσουμε πολιτικά να τις περάσουμε θα κάνουμε μια τρύπα στο νερό αν δεν λύσουμε θεμελιώδη και εν πολλοίς αυτονόητα ζητήματα. Αν δεν απαλλαγούμε πρώτα απ’ όλα εμείς οι ίδιοι από παλαιολιθικές νοοτροπίες και δεν ξεβολευτούμε λίγο, ανοίγοντας τον δρόμο για τις επόμενες γενιές. Χωρίς αυτά, όποια εκπαιδευτική μεταρρύθμιση είναι καταδικασμένη να αποτύχει.

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΒΑΛΥΡΑΣ

ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΑΝΑΔΡΟΜΗ

Του καθηγητή βιολογίας & ιστοριοδίφη-ερευνητή, Γιάννη Δ. Λύρα

ΔΗΜΟΤΙΚΑ (ΑΡΡΕΝΩΝ-ΘΗΛΕΩΝ)- ΕΛΛΗΝΙΚΟ (ΗΜΙΓΥΜΝΑΣΙΟ-ΣΧΟΛΑΡΧΕΙΟ)

Δημοτικά σχολεία Αρρένων και θηλέων Βαλύρας

1. Δημοτικό σχολείο
- Συνεστήθη με απόφαση του Δήμου Οιχαλίας το 1862 και με δαπάνες του δήμου λειτουργούσε και γ δημοτικό σχολείο που είχε έδρα τη Βαλύρα 444/18-3-1862 σελ. 1957
- Το 1890 διορίστηκε δάσκαλος ο Δ.Ν. Καρακίτσος 306/23-11-1890.
- Το 1891 ανασυστήθηκε το δημοτικό σχολείο 95Β/7-10-1891.
- Το 1894 τοποθετήθηκε δάσκαλος ο Γ.Α. Παπαδόπουλος 1951/31-8-1894.
- Οδηγός Ελλάδος Ν. Ιγγλέση 1911.
Κοινότητας Τζεφερεμίου (Βαλύρα)
Δημοτικό σχολείο Αρρένων
Δημοτικό σχολείο Θηλέων
- Το 1897 είχε υποβιβαστεί σε γραμματοσχολείο και γραμματιστής ήταν ο Γ. Παναγόπουλος 50Γ/1-3-1897.

ΔΗΜΟΤΙΚΑ ΣΧΟΛΕΙΑ ΒΑΛΥΡΑΣ ΑΡΡΕΝΩΝ ΘΗΛΕΩΝ (από το αρχείο της κοινότητας Βαλύρας)
ΤΟΜΟΣ ΠΡΩΤΟΣ
ΠΡΑΞΗ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΣΕΛΙΔΑ ΠΡΑΞΗΣ
139 3-1-1916 188-9
122 3-6-1918 232
145 22-12-1918 260-6

ΤΟΜΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟΣ
26 7-11-1919
27 30-1-1920
32 23-2-1920
34 8-6-1920

ΤΟΜΟΣ ΤΡΙΤΟΣ
91 15-3-1922

ΒΙΒΛΙΟ ΠΡΑΞΕΩΝ
1925-1931
ΠΡΑΞΗ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΣΕΛΙΔΑ ΠΡΑΞΗΣ

81 20-10-1931 194

1931-1937
ΠΡΑΞΗ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΣΕΛΙΔΑ ΠΡΑΞΗΣ
145 26-1-1933 63
146 ............. 64
147.................... 65
54 10-11-35 123
55 30-11-35 124
59 22-12-1935 127
87 21-11-36 143
88-89 29-11-36 144

Α. Δημοτικό Αρρένων Βαλύρας

Έτος Μαθητές

1899-1900 158
1901 154
1902 133
1903 137
1904 131
1905 149
1906 156
1907 142
1908 137
1909 145
1910 131
1911 156
1912 156
1913 127
1914 149
1936 249
1958 214

Β.Δημοτικό Θηλέων Βαλύρας
Έτος Μαθητές

1916-7 72
1918 66
1919 70
1920 72
1921 104
1922 45
*Από το αρχείο του δημοτικού σχολείου Βαλύρας

Γ.Ελληνικό σχολείο (1922-1938) Βαλύρας*

ΒΙΒΛΙΟ ΠΡΑΞΕΩΝ(από το αρχείο της κοινότητας Βαλύρας)
1925-1931
ΠΡΑΞΕΙΣ
3,4,5,8,12,13,86,89,101,17,19,66,80,81,82.
1931-1937
145,146,147,12,54,55,59,87,88,89

Έτος Μαθητές
1922-23 126
1924 207
1925 162
1926 150
1927 139
1928 127
1929 105
1930 41
1931 29
1932 32
1933 40
1934 42
1935 55
1936 47
1937 36+19
Μαθητές Ελληνικού σχολείου από Βαλύρα

Έτος Ονοματεπώνυμο Αριθμός Καταλόγου

1922-23 Καλαμπόκης Δημήτριος Κων/νου Αρ.Κ. 18
1923-24 Μπόβης Στέφανος Ιωάννου Αρ.Κ. 43
24-25 Λιοντήρης Χαρίλαος Παναγιώτου Αρ.Κ. 57
Τσιλίκας Αθανάσιος Γεωρ. Αρ.Κ. 28
25-26 Ράμμος Σταύρος Κων/νου Αρ.Κ. 42
26-27 Τσιλίκας Ηλίας Αρ.Κ. 43
Θεοδωρακόπουλος Φλώρος Ηλίας Αρ.Κ. 111
Τσάμης Παντελής Δημ. Αρ.Κ. 107
27-28 Σταυριανόπουλος Βασίλειος Σταμ. Αρ.Κ. 116
Λιοντήρης Αθανάσιος Νικολ. Αρ.Κ. 103
29-30 Μακρής Ηλίας Δημητρίου Αρ.Κ. 28
32-33 Καρύδη Πολυγένη Παν. Αρ.Κ. 27
34-35 Μακρής Μαρίνος Αρ.Κ. 19
36-37 Ξυδόπουλος Ιωάννης Γεωρ. Αρ.Κ. 16
Κουτοπανάγος Παν. Αναστ. Αρ.Κ. 19
Φερφάνης Κων. Αρ.Κ. 13
*Από τα ΓΑΚ Καλαμάτας

Από περιγραφή των Αλέκου Σιάγκρη και Αθανασίου Καρύδη για το ελληνικό σχολείο το 1920 ήταν διετές και τριετές. Ο χώρος στέγασης ήταν στο σπίτι του Βασιλείου Καρύδη στο σταθμό. Συμμαθητές ο Αλέξης Σιάγκρης είχε το Θανάση Λιοντήρη, Χρίστο Βίγκο (σκοτώθηκε στην Αλβανία), Ντίνο Δημόπουλο και δασκάλους τον Βακαλόπουλο, Σταυρόπουλο (σχολάρχη) και Γρίβα. Η γερουσία (μεγάλοι σε ηλικία) κάθονταν στο τέλος. Είχαν ένα τροκάνι το χτυπούσανε και λέγανε ότι μια γίδα τρώει το κλιματερό. Έτσι έβγαιναν έξω και δεν επέστρεφαν στο μάθημα. Η γερουσία παρέσυρε και μας και μια μέρα είχαν φέρει ένα μικρό γουρούνι στην τάξη και την πλήρωσε ο Ντίνος Δημόπουλος.
Στους διαγωνισμούς κάναμε αντιγραφή και όταν κάναμε Γαλλικά με το Βακαλόπουλο γινόταν η πλάκα της ζωής μας. Το σχολείο λειτούργησε συνέχεια στου Τσώνη ενώ παλαιότερα στεγάζονταν στου Σταυριανόπουλου και το 1930 κτίστηκε το κτίριο που υπάρχει μέχρι σήμερα που λειτουργεί το δημοτικό και νηπιαγωγείο
Το εισιτήριο για Καλαμάτα με τραίνο το 1922-23 είχε 1,80 δραχμές.

Τι να ζητήσω από τον Θεό...

By:tro-ma-ktiko.blogspot

Έκθεση μαθητή δημοτικού με θέμα :

<< Τι να ζητήσω από τον Θεό >>

Θεέ μου, απόψε σου ζητάω κάτι που το θέλω πάρα πολύ.
Θέλω να με κάνεις τηλεόραση! Θέλω να πάρω τη θέση της τηλεόρασης που είναι στο σπίτι μου... Να έχω το δικό μου χώρο. Να έχω την οικογένειά μου γύρω από εμένα.Να με παίρνουν στα σοβαρά όταν μιλάω.Θέλω να είμαι το κέντρο της προσοχής και να με ακούνε οι άλλοι χωρίς διακοπές η ερωτήσεις.Θέλω να έχω την ίδια φροντίδα που έχει η τηλεόραση όταν δεν λειτουργεί.Όταν είμαι τηλεόραση, θα έχω την παρέα του πατέρα μου όταν έρχεται σπίτι από τη δουλειά, ακόμα κι αν είναι κουρασμένος και θέλω τη μαμά μου να με θέλει όταν είναι λυπημένη και στενοχωρημένη, αντί να με αγνοεί…Θέλω τα αδέλφια μου να μαλώνουν για το ποιος θα περνάει ώρες μαζί μου.Θέλω να νοιώθω ότι η οικογένειά μου αφήνει τα πάντα στην άκρη, πότε – πότε, μόνο για να περάσει λίγο χρόνο με μένα και το τελευταίο, κάνε με έτσι ώστε να τους κάνω όλους ευτυχισμένους και χαρούμενους.Θεέ μου, δε ζητάω πολλά. Θέλω μόνο να γίνω σαν μια τηλεόραση!» Η δασκάλα που την διάβασε (καθώς βαθμολογούσε) την έκανε να κλάψει.Ο σύζυγός της που μόλις είχε μπει στο σπίτι, τη ρώτησε: «τι συμβαίνει;»
Αυτή απάντησε: «Διάβασε αυτή την έκθεση, την έχει γράψει ένας μαθητής μου».Ο σύζυγος είπε: «Το καημένο το παιδί. Τι αδιάφοροι γονείς είναι αυτοί!» .Τότε αυτή τον κοίταξε και είπε: «Αυτή η έκθεση είναι του γιου μας!..»

Επιλογή κειμένου:Σταύρος Παπαγιαννέας

Δείτε και το ιστολόγιο των μικρών Δαναών >>> http://asdanaos.blogspot.com/2010/09/blog-post_24.html

Η ακαδημαϊκή ελίτ «ωσεί παρούσα» στα πνευματικά δρώμενα της χώρας

Του ΓΕΩΡΓΙΟΥ Ν. ΔΑΒΙΛΛΑ
Απόστρατου αξιωματικού
της Ελληνικής Αστυνομίας
και επικεφαλής της
μείζονος μειοψηφίας
του Δήμου Ιθώμης

Ο ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ έλεγε: στον πατέρα μου χρωστάω το ζειν αλλά στον δάσκαλό μου τον Αριστοτέλη το ευ ζειν. Όταν ο λόγος ενός τέτοιου ανδρός, σημαντικοποιεί τη σημασία του δασκάλου στη ζωή μας με αυτό τον τρόπο, εμείς τι άλλο μπορούμε να πούμε; Είναι γεγονός αναμφισβήτητο πως η παρουσία φωτισμένων και σωστών δασκάλων, σε μια κοινωνία είναι βασική προϋπόθεση για να εξελιχθεί και να προοδεύσει. Δυστυχώς όμως στην πατρίδα μας σήμερα, αυτό δεν συμβαίνει. Η πνευματική μας κοινότητα και δη η Ακαδημαϊκή, είναι ωσεί παρούσα στα δρώμενα της ελληνικής κοινωνίας, μιας κοινωνίας που βρίσκεται σε σύγχυση, γεμάτη ανασφάλειες και αδιέξοδα, με εξώφθαλμα στοιχεία παρακμής. Αντί οι ακαδημαϊκοί μας να είναι μπροστάρηδες και καθοδηγητές στον αγώνα του λαού και δη των νέων, για την αλλαγή προς το βέλτιστον αυτής της κοινωνίας, απέναντι σε ένα χρεοκοπημένο συνολικά πολιτικό σύστημα, συντάσσεται μαζί του συνθηκολογεί και το ανέχεται. Αντί να βγει μπροστά και να υπερασπιστεί με σθένος και ορμή αλλά και επιχειρήματα που τόσα πολλά έχουμε τα εθνικά μας δίκαια, σωπαίνει και ακόμα χειρότερα τα παραχωρεί. Τα παραχωρεί με την κατάπτυστη θέση που πήρε τελευταία μια μεγάλη μερίδα της, για συμβιβασμό στο θέμα της Μακεδονίας με τους Σκοπιανούς. «Αιδώς» κύριοι, δεν καταλαβαίνετε ότι προδίδετε με αυτή σας την θέση την πατρίδα σας και τη διαχρονική ιστορία του ελληνισμού. Δεν αντιλαμβάνεστε πως έχετε υποχρέωση να πάρετε τα παιδιά μας υπό την προστατευτική σας καθοδήγηση και εκπαιδεύοντάς τα να τα βοηθήσετε να γίνουν χρηστοί πολίτες, ελεύθεροι άνθρωποι χρήσιμοι για την πατρίδα και τον κόσμο. Ξετρυπώστε επιτέλους από τα άνετα γραφεία σας, βγάλτε την τήβεννο και τα μπιχλιμπιδένια περιδέραια που φοράτε στο λαιμό σας για να ξεχωρίσετε από τους άλλους και κατεβείτε στο λαό για κοινό αγώνα αλλαγής. Σταματήστε να διαπλέκεσθε, όσοι διαπλέκεσθε με το διεφθαρμένο πολιτικό σύστημα και δώστε με το λόγο σας, τα έργα σας και τη συνολική στάση ζωής σας, ελπίδα, όραμα, πίστη και θάρρος στο λαό, να σταθεί όρθιος για να πολεμήσει την παρακμή και την μιζέρια που το έχουν βυθίσει οι διάφορες ηγεσίες του. Γίνετε επιτέλους το όχημα που θα σύρει και θα βγάλει τον λαό και τη χώρα έξω από το τέλμα, ανυψώνοντάς τον στις περιοχές της δημιουργίας και της προόδου, ώστε να καταστεί αντάξιος κληρονόμος του ιστορικού του παρελθόντος. Συνειδητοποιείστε επιτέλους την ιδιαίτερη ευθύνη που έχετε προς το λαό και συστρατευθείτε σαν επικεφαλής του, στον αγώνα για μια καινούργια κοινωνία. Την κοινωνία της ελευθερίας, της δημοκρατίας, της αλήθειας, της δικαιοσύνης και τότε να είστε βέβαιοι πως η πατρίδα μας θα αναστηθεί, να ανακάμψει και θα μεγαλουργήσει, πράγμα άλλωστε που κατ’ επανάληψη έχει κάνει στο παρελθόν. Αυτό κύριοι είναι το αυτονόητο χρέος σας, εκπληρώστε το επιτέλους εδώ και τώρα, γιατί σε διαφορετική περίπτωση η ιστορία θα σας λιθοβολήσει με τους λίθους του αναθεματισμού, της αναξιότητας και της απόλυτης περιφρόνησης.

Παραβατικότητα παιδιών=Εγκληματικότητα γονέων;;

"Το προηγούμενο Σαββατοκύριακο ήταν πλούσιο σε ειδήσεις από το τοπικό αστυνομικό δελτίο. Η επίθεση και ληστεία στο συνυποψήφιο Παύλο Γεροντίδη συνέβη μία μέρα μετά την ολική κλοπή αυτοκινήτου μας έξω από την οικία μας στη Λαθέα. Μία από τις σημαντικότερες επιπτώσεις της κρίσης είναι η έξαρση της παραβατικότητας και της εγκληματικότητας. Σε μία πρώτη ανάγνωση, αυτό μπορεί να φαίνεται αναμενόμενο. Η κρίση μειώνει το εισόδημα και γεννά ανεργία, η ανεργία ανέργους και ανθρώπους που ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας, η φτώχεια και η πείνα οδηγούν στην ανάγκη εξοικονόμησης τροφής και αγαθών με όποιο μέσο ή τρόπο. Ωστόσο, αν αναλύσουμε στατιστικά την αιτιολογία των κλοπών- ληστειών, θα διαπιστώσουμε ότι ένα μικρό ποσοστό έχει σαν στόχο την εξασφάλιση των - προς το ζην - αγαθών. Αντίθετα, επιρρεπή σε (πταισματική )παραβατική συμπεριφορά είναι άτομα από όλα τα κοινωνικο – οικονομικά στρώματα, από την ηλικία ακόμα της εφηβείας. Οι περισσότεροι έχουμε στρέψει το βλέμμα στην οικονομική κρίση, υποτιμώντας τις δραματικές επιπτώσεις από την κρίση αξιών.
Τι μερίδιο ευθύνης έχει μία οικογένεια και τι μπορεί να κάνει για να αποτρέψει το ‘παραστράτημα’ του/της εφήβου ;
Για άλλη μία φορά, ο ρόλος της οικογένειας είναι καθοριστικός. Η εστίαση εδώ δίνεται στο πόσο ουσιαστική είναι η συναισθηματική σχέση με το γονέα, αλλά και πόσο ξεκάθαρα και δίκαια είναι τα όρια ( οι κανόνες) που εκείνος θέτει. Οι γονείς /κηδεμόνες είναι σημαντικό να έχουν κοινή στάση απέναντι στο παιδί, τουλάχιστον κατά την παρουσία του. Να αποφεύγουν να είναι αυστηροί - τιμωρητικοί, αλλά και να μην καταλήγουν παραχωρητικοί – ελαστικοί. Οι κανόνες πρέπει να είναι δίκαιοι, κατάλληλοι για την ηλικία του παιδιού και να εφαρμόζοντα με σταθερότητα και αμεσότητα. Οι γονείς είναι το παράδειγμα για τα παιδιά, όχι με βάση τα λόγια, αλλά με την πράξη τους και τη στάση τους απέναντι στη ζωή. Η αδιαφορία, το κυνήγι της ύλης και η καταξίωση μέσα από αυτή, η ασάφεια ανάμεσα στο ηθικό και το μη προκαλούν σύγχυση στα παιδιά.
Πώς μπορεί ο δήμος να γίνει αρωγός στο πλευρό της οικογένειας;
Η οικογένεια είναι ένας πολύπλοκος οργανισμός που λειτουργεί με τους δικούς του κανόνες. Συχνά, η παραβατικότητα των νέων είναι αποτέλεσμα πειραματισμού, μίμησης ή δυσλειτουργικών σχέσεων μέσα στην οικογένεια. Ο δήμος μπορεί να οργανώσει σχολές γονέων και ημερίδες σχετικά με το θέμα αυτό. Επίσης, μπορεί να δημιουργηθούν λέσχες φιλίας για εφήβους στις οποίες θα παρουσιάζεται οπτικοακουστικό υλικό και θα γίνονται ομάδες ευαισθητοποίησης, με στόχο τη δημιουργική απασχόληση των νέων και την πρόληψη της παραβατικής συμπεριφοράς.
Με εκτίμηση
Κεχρή Σωτηρία
Ψυχολόγος
http://prassia-eyrytanias.blogspot.com/

Βάση 10: «Επικίνδυνο το ταξίδι του πολιτικού κόστους σε αφύλακτες διαβάσεις»

Γράφει ο:Θόδωρος Σταυριανόπουλος - Μαθηματικός

Υπεύθυνος Οργανωτικού & Τομέα Παιδείας στη Ν.Ε. ΠΑΣΟΚ Μεσσηνίας
mail: stavr-th@otenet.gr


Μεγάλη κουβέντα γίνεται αυτές τις μέρες για το ποιοι και με τι βαθμούς μπήκαν στα Πανεπιστήμια. Τα προηγούμενα χρόνια, λόγω της βάσης του 10, συζητούσαμε για τις χιλιάδες θέσεις που έμεναν κενές στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, σήμερα συζητάμε για το ότι πρόσβαση στην τριτοβάθμια εκπαίδευση έχουν μαθητές που έγραψαν 20 και μαθητές που έγραψαν κάτω από τη μονάδα. Το μόνο που κάνουμε όλα αυτά τα χρόνια είναι να συζητάμε για στρεβλώσεις, όχι για λύσεις. Γιατί δεν υπάρχει άνθρωπος που να μπορεί να ισχυριστεί ότι η «βάση του 10» βελτίωσε την Παιδεία μας. Ή ότι δημιούργησε συνθήκες καλύτερης Παιδείας. Το μόνο που δημιούργησε ήταν χιλιάδες νέους πελάτες για τα φροντιστήρια, το εξωτερικό ή τα ιδιωτικά κολλέγια. Και η ειρωνεία είναι π.χ. ότι πολλοί μαθητές που τα προηγούμενα χρόνια έγραψαν κάτω από τη βάση, βγήκαν σε πανεπιστήμια του εξωτερικού και τώρα επιστρέφουν στην Ελλάδα με αναγνωρισμένα πτυχία.
Ένας υποψήφιος που δεν έπιανε μέσο όρο «βάση 10» μέχρι πρότινος κρινότανε «αποτυχών». Οι γνώσεις του εθεωρούντο ανεπαρκείς και δεν του επιτρεπόταν να εισαχθεί σ’ ένα δημόσιο εκπαιδευτικό ίδρυμα. Τα εκατοντάδες, κέντρα ελευθέρων σπουδών, ιδιωτικά ΙΕΚ και τα πανεπιστήμια του εξωτερικού δεν τον θεωρούν ανεπαρκή και τον δέχονται να σπουδάσει.
Πολλοί από αυτούς τους μαθητές που δεν κατάφερναν να πιάσουν «βάση10 » οδηγούνταν σε κάποιο ιδιωτικό κέντρο ελευθέρων σπουδών που θεωρείται ισότιμο με τα ΤΕΙ. Εκεί ξόδευαν μια περιουσία για την απόχτηση ενός πτυχίου και με αυτόν τον τρόπο έπαιρναν διαβατήριο για να ταξιδέψουν με διαφορετική πτήση -πιο ακριβή- στην αγορά εργασίας.
Από τη μια η πολιτεία έκλεινε την πόρτα της δημόσιας εκπαίδευσης σ’ αυτόν που δεν έπιανε «βάση 10» κρίνοντάς τον «αποτυχόντα» και από την άλλη η ιδιωτική εκπαίδευση του ανοίγει την πόρτα και αφού καταθέσει ένα αξιοσέβαστο ποσό τον ξαναβάζει στην αγορά εργασίας.
Με την κατάργηση της «βάσης 10» στα δημόσια πανεπιστημιακά ιδρύματα φέτος θα εισαχθούν περίπου 85.000 φοιτητές. Με αυτόν τον τρόπο η πολιτεία ανοίγει ορίζοντες και δίνει ευκαιρία μόρφωσης και σε μέτριους μαθητές αναλαμβάνοντας τη δαπάνη και το κόστος σπουδών κάνοντας κοινωνική πολιτική για αυτούς τους υποψήφιους που συγκέντρωσαν βαθμό πρόσβασης κάτω από το 10. Δεν κλείνει την πόρτα σ’ αυτά τα παιδιά που είτε δεν είχαν την οικονομική δυνατότητα να συμπληρώσουν τις γνώσεις τους κάνοντας φροντιστήρια είτε την ωριμότητα σπουδών. Η πολιτεία δίνει μια τελευταία ευκαιρία και σε μαθητές με πολύ χαμηλή βαθμολογία και πλέον είναι στην ευχέρεια την δική τους και των οικογενειών τους αν θα συνεχίσουν τις σπουδές τους εκεί που πέρασαν αναλαμβάνοντας την ευθύνη και τα έξοδα της μετεγκατάστασης. Υπάρχουν όμως περιπτώσεις όπου οι χαμηλόβαθμοι φοιτητές έχουν επιλέξει τμήματα των ΑΤΕΙ κοντά στα σπίτια τους και δεν θα επιβαρυνθούν για μετεγκατάσταση.
Όμως θα πρέπει να μπει μια βάση για την εισαγωγή των υποψηφίων στα Πανεπιστήμια. Δεν μπορεί ακραίες περιπτώσεις βάσης υποψηφίων της τάξης του 1,5 ή του 0,9 να εξευτελίζουν την όποια ψυχοφθόρα προσπάθεια καταβάλουν οι υποψήφιοι για την εισαγωγή τους στα ΑΕΙ και ΑΤΕΙ.
Κάποιοι εκμεταλλευόμενοι αυτές τις περιπτώσεις, προσπάθησαν να απαξιώσουν το δημόσιο σχολείο, προσπάθησαν να μηδενίσουν το γνωστικό επίπεδο των μαθητών, προσπάθησαν να δημιουργήσουν την εντύπωση ότι χιλιάδες φοιτητές εισάγονται στα ελληνικά δημόσια πανεπιστήμια με βαθμολογία 2 και 3.
Για να δώσω τη σωστή διάσταση στα «περί ασχέτων» που εισάγονται στα ΑΤΕΙ θα αναφέρω τα παρακάτω:
1). Έστω σε ένα τμήμα μιας σχολής ενός ΑΤΕΙ είναι προγραμματισμένο να εισαχθούν 200 φοιτητές. Η μηχανογράφηση θα σαρώσει τις προτιμήσεις όλων των υποψηφίων μέχρι να επιλέξει και τους 200.Μπορεί φθάνοντας στον τελευταίο να τον βρει με βαθμό πρόσβασης 4. Αυτό δεν σημαίνει ότι όλοι πέρασαν στο αντίστοιχο τμήμα με 4.
2). Δεν μπορεί αυτός που εισάγεται στο πιο υψηλόβαθμο ΑΕΙ με αυτόν που εισάγεται στο πιο χαμηλόβαθμο ΑΤΕΙ να διαγωνίζονται στα ίδια θέματα. Αν θέλουμε να μιλήσουμε για ένα αντικειμενικό σύστημα που μπορεί να εφαρμοστεί «βάση 10» πρέπει να γίνονται διαφορετικές εξετάσεις με θέματα διαφορετικής βαρύτητας για ΑΕΙ και για ΑΤΕΙ. Αυτό το σύστημα έχει εφαρμοστεί στο παρελθόν.
Λύση για καλύτερη παιδεία δεν είναι ούτε το σημερινό σύστημα, ούτε η βάση του 10 στο σημερινό σύστημα. Λύση είναι να αναμορφωθεί πλήρως το σύστημα πρόσβασης στην τριτοβάθμια εκπαίδευση.

Υ.Γ.
Μην υποτιμάμε το γνωστικό επίπεδο των μαθητών. Ο σημερινός μαθητής κατά μέσο όρο έχει καλύτερο γνωστικό επίπεδο από παλιά. Είναι πολυάσχολος και αυτό ίσως του κάνει κακό γιατί δεν καταφέρνει να ολοκληρώσει πολλά από αυτά που οι γονείς προσπαθούν να του επιβάλλουν να μάθει χωρίς την θελησή του. Εκείνο που έχει αξία είναι να δημιουργηθεί ένα σχολείο που θα αναδεικνύει τις δεξιότητες του μαθητή και που ο μαθητής θα έχει τη δυνατότητα να επιλέγει όσο το δυνατόν περισσότερα μαθήματα της επιλογής του. Γιατί μη γελιόμαστε αν τα θέματα των εξετάσεων γίνουν λίγο πιο εύκολα τότε ο μαθητής που έγραψε 6 θα γράψει 10. Τότε ως δια μαγείας όλοι θα μιλάμε για την βελτίωση του γνωστικού επιπέδου του δημόσιου σχολείου.

ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ & ΘΕΡΜΕΣ ΕΥΧΕΣ ΣΤΟΥΣ ΕΠΙΤΥΧΟΝΤΕΣ ΜΑΘΗΤΕΣ


Η Διεύθυνση της ηλεκτρονικής μας εφημερίδας συγχαίρει θερμά όλους όσοι/ες απο τους συμπατριώτες μαθητές/ιες πέτυχαν στις φετινές εξετάσεις στα ΑΕΙ και ΤΕΙ της πατρίδας μας, καθώς και τους γονείς, δάσκαλους και, καθηγητές τους που στάθηκαν στο πλευρό τους:

Χαρά Σταυριανοπούλου (Θεόδωρος-Γεωργία) Πολιτικών/Μηχανικών Πάτρας.
***
Δημήτριος Μηλιώνης (Κων/νος-Βασιλική) Δημόσιας Διοίκησης Πάντειου Πανεπιστημίου).
***
Μαρία Καυκούλα (Θεόδωρος-Ελένη) Εκπαιδευτικών Ηλεκτρολογίας ΑΣΠΑΙΤΕ Αθήνας.
***
Παναγιώτης Μπουρίκας (Θεοδόσιος-Γεωργία) Σχολή Μηχανικών Εμπορικού
***
Αθανάσιος Λιοντήρης (Νικόλαος-Σταυρούλα) Τηλεπικοινωνιακών Συστημάτων &Δικτύων ΤΕΙ Μεσολογγίου/Ναύπακτος.
***
Λιονέλα Παπαγεωργίου (Κων/νος-Αλόνα) Σχολή Φιλολογίας Αθήνας
***
Ελένη Σταυρουλάκη (Μιχάλης-Νίκη το γένος Παπαγεωργίου) Σχολή Φυσικοθεραπείας Θεσ/νίκης
***
Τσιλίκα Ελένη (Ιωάννης-Γεωργία) Νοσηλευτική ΤΕΙ Πάτρας
***
Αργυροπούλου Γλυκερία ( Αναστασίου-Χρυσούλας) Αγροτικής Ανάπτυξης Θράκης
***
Αργυροπούλου Γλυκερία (Δημητρίου-Μαγδαλινής) Τεχνολογίας Γραφικών Τεχνών ΤΕΙ Αθήνας
***
Παπαγιάννης Χρήστος (Αντώνης - Δήμητρα) Φαρμακευτική Αθηνών
***

Υ.Γ:Τα ονόματα είναι εξ όσων έπεσαν στην αντίληψή μας.

Οι ξένοι αγαπούν τα Ελληνικά.Εμείς;

Αρχαία ελληνικά σε

βρετανικά δημοτικά

σχολεία

Της ΕΡΣΗΣ ΒΑΤΟΥ

Σε βρετανικά δημόσια δημοτικά σχολεία θα διδάσκονται από τον Σεπτέμβριο τα αρχαία ελληνικά. Η απόφαση ελήφθη ύστερα από πρωτοβουλία οργάνωσης για τη διδασκαλία των κλασικών και αφορά, σε πρώτη φάση, 13 σχολεία στην περιοχή Οξφορντσιρ.
Ο βρετανικός Τύπος με χαρά ανακοινώνει ότι οι μαθητές «θα διδάσκονται τη μητρική γλώσσα του Αρχιμήδη και του Ηρόδοτου».Η Λόρνα Ρόμπινσον, διευθύντρια του προγράμματος «Ιρις», που προώθησε αρμοδίως την ιδέα, είναι πεπεισμένη ότι η διδασκαλία των αρχαίων ελληνικών θα έχει σημαντικά ευεργετήματα για τους μαθητές. «Ο κόσμος μπορεί να τρομάζει στην ιδέα της εκμάθησης μιας γλώσσας που έχει διαφορετικό αλφάβητο και να αντιμετωπίζει το θέμα ως πρόβλημα. Ομως από την εμπειρία μας γνωρίζουμε ότι ενώ (η διδασκαλία) πράγματι προσθέτει μια επιπλέον διάσταση στη μάθηση, τελικά ο κόσμος προσαρμόζεται πολύ γρήγορα και αρχίζει να το ευχαριστιέται όταν εξοικειωθεί».Οι μαθητές, σε τρία δημόσια δημοτικά αρχικά και άλλα δέκα λίγο αργότερα, θα διδάσκονται την αλφάβητο, γραμματική και λεξιλόγιο της αρχαίας ελληνικής γλώσσας αλλά και στοιχεία πολιτισμού όπως η γέννηση και η εξέλιξη των Ολυμπιακών Αγώνων και οι κωμωδίες του Αριστοφάνη.Η διευθύντρια ενός δημοτικού σχολείου στο Οξφορντσιρ είπε χαρακτηριστικά στην Daily Telegraph ότι η προγενέστερη εισαγωγή των λατινικών πήγε καλά οπότε δέχτηκαν θετικά και τα αρχαία ελληνικά. «Τα παιδιά αντιλαμβάνονται καλύτερα τη γλώσσα, αναγνωρίζουν τη σχέση μεταξύ των γλωσσών και το διασκεδάζουν», είπε η Σου Γουίτζερι. Η Ρόμπινσον θεωρεί τα αρχαία ελληνικά «θαυμάσια γλώσσα, γεμάτη όμορφες λέξεις και συναρπαστικά νοήματα», ενώ ο συγγραφέας-δημοσιογράφος Χάρι Μάουντ γράφει στο blog του: «Είναι θαυμάσια είδηση ότι τα αρχαία ελληνικά θα διδάσκονται στο δημοτικό. Θα βελτιώσουν τις δεξιότητες των παιδιών στην αγγλική γραμματική και θα τα εισαγάγουν στον ελληνικό πολιτισμό - το λίκνο του δυτικού πολιτισμού».

Πηγή: Ελευθεροτυπία 31/07/2010

2010 ευχές από τους απανταχού Βαλυραίους
στην δασκάλα μας, Ευτυχία!

Η τακτική αναγνώστριά μας Ionna Lyra που διαμένει μόνοιμα στο Steinbah της Φρανκφούρτης στην Γερμανία,με μήνυμα που μας απέστειλε μας υπενθυμίζει ότι η σεβαστή δασκάλα μας Ευτυχία Κυριακοπούλου,χθες 21/07/2010 έκλεισε τα 88 χρόνια!Στο μεταξύ,θα πρέπει να επισημάνουμε ότι η κυρία Ευτυχία υπηρέτησε στο δημοτικό σχολείο Βαλύρας από το 1954 έως και το 1968 και ήταν ο δεύτερος σταθμός στη Μεσσηνία μετά το Αριστομένη όπου είχε πρωτοδιοριστεί. Επίσης, από την ηλεκτρονική μας εφημερίδα και από τους απανταχού Βαλυραίους μαθητές/ιες τις στέλνουμε 2010 ευχές.Tην θυμόμαστε πάντα!!!

«Παραπαιδεία» μια αγιάτρευτη οικονομική πληγή δεκαετιών!

Θόδωρος Σταυριανόπουλος - Μαθηματικός
Υπεύθυνος του τομέα Παιδείας στη Ν.Ε. ΠΑΣΟΚ Μεσσηνίας


Αυτές τις μέρες τυχαία βρέθηκα και συνομίλησα με μια παρέα ανθρώπων των οποίων τα παιδιά, φέτος ήταν υποψήφιοι στις πανελλήνιες εξετάσεις. Τα όσα ειπώθηκαν με έκαναν να αισθανθώ ντροπή για το εκπαιδευτικό μας σύστημα και την «δωρεάν» παιδεία μας. Με έκαναν να αισθανθώ ντροπή για τον τρόπο που λειτουργούν κάποιοι «συνάδελφοι» εκπαιδευτικοί εκμεταλλευόμενοι την αδυναμία του εκπαιδευτικού συστήματος. Κάποιες διαπιστώσεις της παρέας θα τις αναφέρω στη συνέχεια.
Πρόσφατα οι μαθητές έμαθαν τις βαθμολογίες τους. Ο κάθε υποψήφιος μετρά και συνεκτιμά την επιτυχία ή την αποτυχία του. Ο κάθε γονιός κάνει ταμείο και προσπαθεί να επουλώσει τα οικονομικά τραύματα που του δημιούργησε η «δωρεάν» παιδεία. Δυσβάστακτο το κόστος για κάποιες οικογένειες. Τα έδωσαν όλα για την επιτυχία του παιδιού τους. Για κάποιους άλλους κανένα πρόβλημα γιατί υπάρχει η «καβάντζα» της παραοικονομίας.Ο κάθε υποψήφιος προκειμένου να συμπληρώσει τη γνώση και προκειμένου να βελτιώσει την προετοιμασία του καταφεύγει στα ιδιαίτερα μαθήματα ή στα Φροντιστήρια. Κάποιοι διορισμένοι εκπαιδευτικοί του δημοσίου, παραδίδοντας ιδιαίτερα μαθήματα συμπληρώνουν το εισόδημά τους που προέρχεται από τον πενιχρό μισθό τους. Κάποιων άλλων τα έσοδα από την «παραπαιδεία» αποτελούν πολλαπλάσιο του μισθού τους. Οι τιμές που ζητούν ως ωριαία αμοιβή φθάνει ως και το διπλάσιο μεροκάματο του ανειδίκευτου εργάτη. Πολλοί εξ αυτών έχουν προχωρήσει και στη δημιουργία groups.Κανένας δεν μπορεί να αμφισβητήσει ότι ο κάθε διορισμένος στο δημόσιο εκπαιδευτικός παραδίδοντας ιδιαίτερα μαθήματα παρέχει υπηρεσία, προσφέρει συμπληρωματική γνώση στον υποψήφιο. Το λέω αυτό γιατί υπάρχουν και άλλα επαγγέλματα του ευρύτερου δημόσιου τομέα που τα παίρνουν «μαύρα» κάνοντας διαμεσολάβηση , φιλικό διακανονισμό και ρυθμίσεις στους πελάτες τους.Πάντως είναι απαράδεκτο κάποιοι συνάδελφοι εκπαιδευτικοί να εισπράττουν τεράστια ποσά εκμεταλλευόμενοι την αδυναμία του εκπαιδευτικού μας συστήματος κάνοντας μαθήματα ακόμα και στους μαθητές τους στο σχολείο που υπηρετούν. Είναι ντροπή μια μειοψηφία εκπαιδευτικών λειτουργώντας με απληστία και ως «κοράκια» να αμαυρώνει τον αξιοπρεπή κατά τ’ άλλα κλάδο των εκπαιδευτικών. Άλλο είναι να εισπράττεις από ιδιαίτερα ένα «βοήθημα» που αποτελεί μέρος του μισθού σου, συμπληρώνοντας έτσι το πενιχρό εισόδημά σου και άλλο να εισπράττεις 2 και 3 φορές ακόμα «μαύρο» τον μισθό σου.Στην αγορά εργασίας δεν πρέπει να παραβλέπουμε ότι διατηρούν πολυέξοδους επαγγελματικούς χώρους και κάποιοι ελεύθεροι επαγγελματίες φροντιστές που αυτό που κάνουν αποτέλεσε επιλογή τους και πρέπει να το σεβαστούμε. Αυτοί ως φορολογούμενοι πολίτες έχουν δικαίωμα επιβίωσης στη δύσκολη οικονομικά εποχή που βιώνουμε.Χρόνια ακούμε από τις εκάστοτε κυβερνήσεις για την κατάργηση της παραπαιδείας. Αυτό που συμβαίνει με τον μεγάλο συναγωνισμό των υποψηφίων που επικρατεί , είναι η παραπαιδεία χρόνο με τον χρόνο να αυξάνεται. Σ’ αυτήν καταφεύγουν όλοι οι υποψήφιοι, οι έχοντες και οι μη έχοντες. Πολλά εκατομμύρια ευρώ κάθε χρόνο δαπανώνται για αυτόν τον σκοπό πολλά από αυτά καταλήγουν μαύρα στις τσέπες κάποιων εκπαιδευτικών που αδυνατούν να χορηγήσουν απόδειξη παροχής υπηρεσιών.
Από ότι φαίνεται η πολιτεία εδώ και χρόνια αδυνατεί να καταργήσει την «παραπαιδεία» που ασκούν οι διορισμένοι στο δημόσιο εκπαιδευτικοί και όλοι κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας θεωρώντας την παράνομη.Προτείνω η σημερινή ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας αν δεν μπορεί να την καταργήσει τότε να την νομιμοποιήσει επιτρέποντας στους διορισμένους εκπαιδευτικούς να κάνουν έναν συγκεκριμένο αριθμό ωρών, δίνοντας την δυνατότητα, έκδοσης από την εφορία μπλοκ παροχής υπηρεσιών. Φυσικά θα μπουν περιορισμοί σε ποιους μαθητές επιτρέπεται να κάνουν μαθήματα. Έτσι με την νομιμοποίηση θα εισπραχθεί τεράστια διαφεύγουσα φορολογητέα ύλη.Φοβερό στην όλη ιστορία είναι ότι οι «πατρίκιοι» της παραπαιδείας σε δημόσιες συζητήσεις ομιλούν για τα δεινά της οικονομικής κρίσης που βιώνουν.Είναι άδικο ο κλάδος των εκπαιδευτικών να δέχεται κοινωνική κατακραυγή ότι δεν κάνει καλά την δουλειά του στο σχολείο για να είναι ξεκούραστος και για να έχει πελατεία το απόγευμα. Το 20% των διορισμένων εκπαιδευτικών ασχολούνται με «ιδιαίτερα μαθήματα» και από αυτούς ένα πολύ μικρό ποσοστό αποτελούν τα «κοράκια» από άποψη τιμών και ωρών απασχόλησης. Δεν μπορούν αυτοί οι κύριοι να δυσφημίζουν την προσπάθεια που καταβάλλεται από την πλειοψηφία των εκπαιδευτικών στα σχολεία.Αυτά πρέπει να τελειώσουν και σ’ αυτό έχει υποχρέωση να επιληφθεί του θέματος και ο νέος Διευθυντής εκπαίδευσης που θα προκύψει από τις προσεχείς επιλογές που θα συμβούν σύντομα.Υ.Γ.1 Τα ιδιαίτερα μαθήματα από εκπαιδευτικούς του δημοσίου απαγορεύονται. Ο κόσμος τόχει τούμπανο και εμείς κρυφό καμάρι. Ως εκ τούτου αναγκαία κρίνεται η μεταρρυθμιστική πολιτική στο χώρο της εκπαίδευσης για να διορθώσει τις όποιες στρεβλώσεις υπάρχουν.

Υ.Γ.2 Ίδια γενναιότητα περιμένω να καταγραφεί και από άλλους εργασιακούς κλάδους.

Η νεολαία μας εμφανίζει μεγάλα ποσοστά ανεργίας. Τα περιθώρια για δεύτερη απασχόληση
τελειώνουν. Όλοι πρέπει να έχουν δικαίωμα σε μια πρώτη εργασιακή απασχόληση.

Καλαμάτα 13-7-2010

Νέος Λυκειάρχης στο Μελιγαλά...

Νέος Λυκειάρχης στο Λύκειο Μελιγαλά,αναλαμβάνει
από το επόμενο Σχολικό έτος 2010-11,ο Βαλυραίος
Θεόδωρος Χ.Σταυριανόπουλος , μαθηματικός στην
ειδικότητα. Συγχαρητήρια Θόδωρε ,καλή επιτυχία
και σ' ανώτερα.